Sen yoktun

[SeRaP]

Sen yoktun,geceyi bin yıldıza bölerdim.Uykuyu kendime haram ederdim.Yorgun sabahlara güneşsiz yarınlara uyanırdı hergün yüreğim.Kime sorsam bilmezdi seni.Öfkem onlara değil hep kendimeydi...
Her yağmur yağışında bu kente,damla damla düşerdi özlem.ıslanmak değildi beni korkutan,o damlalarda boğulmaktı.Yokluğun ben boğardı.Öyle zordu ki dayanma,sensiz geçen her dakika yüreğime çözülmeyecek bir düğüm atardı..
Beni umursarmıydın,böylesine acı çekmemi anlarmıydın bilmiyorum.Yoktun çünkü olsaydın ben böylesine acı çekmezdim ki...Olsaydın,özlemek denen şeyin bu kadar zor olduğunu bilmezdim ki...ah sevgilim neden yanımda değilsin ki?
Sahi nasıl gitmiştin sen?niye gitmiştin?Yıldızlara yazdığımız sevdamız bitmişmiydi?Maviye yüklediğimiz aşk tükenmişmiydi?Kimdi seni çağıran yanına?Bir bulsam cevaplarını bu soruların...Çaresizlik diye birşey varmış hayatta ve ben bunu yeni öğreniyorum...Bazen kendimle savaşıyorum.Öylesine karmaşık denklem ki bu..seni sevmekten kurtulamazsam ,benlimi yitireceğim...ben, ben olmaktan çıkacağım biliyorum..kurtulmayı başarırsam bu kez yüreğimdeki boşluğu nasıl dolduracağım peki?
Sensizliği yaşamaya alışmaktanda korkuyorum....sensiz olmaya alıştıktan sonra,bir gün çıkıp gelirsen,seninle birlikte olmayı yeniden beceremem diye korkuyorum....
Ayaktayım ve yaşıyorum.Özleme,çaresizliğe,vefasızlığa ve tek başıma taşıdığım bu aşka rağmen yaşıyorum...Şimdi her nerdeysen başını gökyüzüne çevir ve en parlak yıldıza bak...işte oradayım ben seni izliyorum...Hala yüreğindeysem,hala bana dair özlem varsa içinde...............sevgilim,orada durma,bak ellerim burada......!!!