kalemim kan yazıyor

[RaMyCHiK]

Kalemim kan yazıyor..
Peşkeş çekiliyor gerçeğim..
Başsayfada bir güvercin
Can veriyor....
Yüreğim üşüyor;
Geçmiş zaman masallarında
Kırpılıp, yüzüme savrulan...
Omuzlarımda geçmiş aşkların terazisi;
Kefeler kuzey ve güney...Dengesiz...
Hep ağır basıyor yalnızlık..
Nedensiz....



Kendime mi küsmüşüm,yoksa küstüm sandığım birileri mi vardı?...
Dertler cok agır geliyor bu aralar..
yoksa benmi gücsüzüm artık...
Dinle beni EY YAR
Dinle Hic durmadan KaNaYaN YaRaM...!!!


Durulmak istiyorum...
Bu asi yanlarımı nasıl törpüleyeceğim?...
Bu başkaldırışlarımı nasıl dindireceğim?..
Bu gelenleri nasıl kabullenecek,gidenleri nasıl geri getireceğim?...

bazen bir yanardağ oluyorum...
Her dakika kaynayan,
o ateşten lavlarını arada püskürten,
infilak etmeye ,yakınlarında sevdiği o taze ağaçları,
o bahar çiçeklerini,
o asırlık kökleri yakmaya,yıkmaya,kurutmaya hazır bir yanardağ....
Bir volkan !!!...
Bazen de bir hamal!...
Sanki dünyanın bütün yüklerini sırtına almış bir hamal....



İşte duymayı,yalnızlığını paylaşmasını dilediğin çığlıklarım bunlar...
Talan oldum dost...
Her gelen bir küçük parça kopartıp gitti yüreğimden...
Ben onu sınırsız bilirdim.
Oysa duvarlarına çarpıyor,un ufak oluyorum şimdi...
Kendimi ,dağılan,kopan, uzaklaşan parçalarımı arıyorummmm....
Neredeler?...