>>BEKLEYİŞ<<

[gecemavisi]

İnsan tanımadığı birisini özleyebilir mi hiç?
Ya da deliler gibi aşık olabilir mi tanımadığı birisine?


Sen ve Ben&

O kadar uzağız ki birbirimize ve aynı zamanda o kadar yakınız ki&.
Sen derinliklerimde saklısın benim. En kuytu köşelierimde. Bazen CANSU'yumsun, bazen her zerremde hissettiğim umudumsun. Dünüm olmayan birimsin ama yarınlarımsın. Özlemlerim, hayallerimsin. Aynadaki tebessüm, nefes alışlarımdaki neden, anlamsız ölme isteğime engelsin&

Sen ve Ben

Avuç kadar yüreğe sıkışmış iki "düş"üz aslında. Sen benim "düş"lerimdesin; hatta beklide "düş"lerim sensin. Öyle ya gözümü her kapattığımda aklıma ilk düşensin. Yalanlarla bezeli şu dünyada, yalan hayatıma yaratılmış tek gerçeksin. Hem haykırılarımsın hem sessizliğim. Beni artık iyice yıpranmış kelimelerden değil suskunluğum baş kaldırışlarım, isyanlarım mevsimlerim, gecelerim, gündüzlerim ve içimi ısıtan güneşim&

Ben

Yağmurlarında bereket taşıyan bir MEVSİM RÜZGARIYIM. Baharım seninle başlar, seninle biter. Her bahar yüreğime seni ekerim, hasar zamanı geldiğinde hasretini biçerim; ama yine de usanmadan beklerim. Bir cocuğun bayramı beklemesi gibi beklerim. Biliyorum ; geleceksin ...

Sen

Yüreğimin her şeye rağmen umut taşıyan tarafsın. Kalbimin her atışında tekrar can bulan benliğimsin. Bana hayallerim kadar yakın, çoktan yitirdiğim güvenim kadar uzaksın. Sen yüreğimin yenik tarafı; korkularımın gerçek yüzü; ruh ikizim diğer yarımsın&

Yetmez mi bu bekleyiş?...

Hadi gel artık&