PARA VE BİZ

[adıyaman]

Kimi var paraya tapar
Kimiyse kendini satar
Bir kağıda esir olduk
Eyvah ki ne eyvah dostlar

Varlığı dert yokluğu dert
İnsanlığa kaldık hasret
Dil susar para konuşur
Bu nasıl düzen adalet

Para her kapıyı açar
Paran kadar dostun var
Para her şeyimiz oldu
Kalmadı ar yalan mı yar

En çok ben davası niçin
Değer mi üç kuruş için
Gidenler ne götürmüş ki
Bak bir tam mı ahretin

Nasıl soktuk hesapsızca
Hayatımıza parayı
Uzaklaştıkça açtık dost
İlişkilerde arayı

Dedem çarık zor bulurdu
Biz arıyoruz sarayı
Düştük paranın derdine (peşine)
Unuttuk öbür dünyayı.

ACI AMA GERÇEĞİMİZ
içimizden şefkati attık
Yerine ihtirası kattık
Yıktık gönül duvarını
Olur olmaz şeylere çattık

Yazık vicdanlar nasırlaştı
Artık kalpler yabancılaştı
Kalmadı hiç huzurumuz
Diller çoktan yalancılaştı

Birbirimizden kaçar olduk
Sahte baharlarda solduk
Boğulduk susuz derelerde
Tüh,çelişkilerde kaybolduk

Eskiden biz diye başlardık
Eş dost arar hatır sorardık
Güzel değerleri unuttuk
Oysa bir güler bir ağlardık

Düşenin elinden tutar
Yardımı olana koşardık
Kaynaşmaktan keyif alır
Neyimiz varsa sunardık