KAPINA GELDİM

[adıyaman]

Hangi yola çıktıysam diz üstü kaldım,

Nereye dayandıysam altında kaldım,

Ben bu alış verişten payımı aldım

Anladım ki, senden başka Allahım,

Yoktur selametli bir güzergâhım.



Neye el uzattıysam, elimden oldum,

Kime bel bağladıysam, hüzne gark oldum,

Her varışın sonunda saçımı yoldum.

Artık gönül sahibinin Allahım,

Var mı senden başka sağlam cenahım.



Gönlümü bir geçici yele bağladım,

Belki döner diye ümit bağladım,

Yandım katmer, katmer günah bağladım

Koşarak kapına geldim Allahım,

Olmaz seni aşan, büyük günahım.



Meşk olduğum yıldızlar, sönerek battı,

Yaslandığım çınarlar sırayla yattı,

Yalnız yanımda kalan, kaçan hayattı,

Hayat senin keremindir Allahım,

Bir tövbelik ver de, kalmasın ahım.





Yerde uçan gölgeyi, turna zannettim,

Ok torbamı alarak, peşine gittim,

Hep boşluğa salladım, oku tükettim

Gözüm beni yanıltıyor Allahım,

Bir bakış lütfet ki, olsun felahım.





Üzerinde gezdiğim her zemin çökmüş,

Sırtımda gezdirdiğim, çürük bir yükmüş,

Aklımı alan dünya bana büyükmüş.

Şimdi aklım emniyette Allahım

Sanki umut yüklü, berrak sabahım.