aşkının çıkmazında yaşıyorum

[BİDENEM]

her içime çektiğimde tükenen sigara gibiyim
sensizlikte bitiyor soluklarım
kayboluyorum zamansızlıklarda,
yolumu kaybedip;
aşkının çıkmazında yaşıyorum..
sensizlikle tükendikçe daha çok çekiyorum seni içime,
her nefeste yeniden yaşıyor, yaşatıyorum seni tenimde..
semaya kalkmış ellerim ıslanıyor yaşlarımla,
dönüp dönüp yine seni izliyorum,
delice seni söylüyorum yüreğimde..
feryadım karışmış umutsuzluklarımla
ölümüm anlaşmış yokluğunla;
sana kavuşamazsam eğer bir hazan akşamında;
yenilir biterim,
küser şu canıma, veda ederim bu diyarlara..
yolunu gözlemekten,
vuslatları beklemekten mahmur yüreğim,
geleceksinya bir gün inadına yaşar bedenim..
karamsarlıklarımda;
karanlıklarımda adını sayıkladığım yere kadar.
tutki simsiyah aşığım sana,
hani başka renge boyanamayacak kadar...
bembeyaz sevdalıyım yoluna,
tüm acılara razı gelip kaderin her rengine boyanacak kadar...
kumral göklerimde ısındım senle,
kahverengi yağmurlarımda ıslandım kendimce..
ve yalnız seni yaşadım biten her günde..
tarifsiz uzuyor şimdilerde yollarım,
her sapağım sensin,
yol ayrımlarım ve hatta şimdiden varacağım durağım...
sen...; benim gizli kahramanım..
adını hasretle beklenen limanlara yazdım..
demir attım yalnızca sana.
uzak şehirler, yakın acılar gibidir bilirim.
yakar ayrılık, ezer içini sezerim..
içimde yaşar, seninle giderim..
kaç zemheri yaktım uğrunda;
zindanlar uyudu, ben bekledim seni gecelerce ayazlarda,
sağnak bir korku yağıyor şimdi ovalarıma..;
gençliğimden geçerim bir çırpıda,
demem ki hiç; bu kadarıda fazla,
harcanacaksa eğer birşeyler uğrunda;
al yar canımdan başkası olamaz bu yolunda...