En yakın arkadaşım evleniyor!

[CybeR MediA]

Gecenin yüreğime yansıttığı duygulardır bu satırlar. Belki biraz iç döküşü, belkide biraz yürek söküşü;

Yeni bir gecenin koynuna girerken korka korka, sessiz sessiz, nelerin beklediğini bilmiyorum beni ve bilmiyorum benim sevdiğim kadar, senin beni sevdiğini; Karanlığa kucak açıyorum yine bu gece, koyu bir zifirilik sarıyor kalbimin sokağını dört bir yerden, usul usul. Atıyorum kendimi, geceleri yâr edinen yetimler gibi sokakların koynuna. Yalnızlık düşüyor içime, saçlarıma düşen aklar gibi. Acılar şeddeleniyor yürekte ve acıyor yine, içimin acıyan en iç yanı bu gece;

Tek cümle ;Gece ve Ben;. Yalnızlığımla yürüyorum şehrin karanlık ve ıslak caddelerinde, yalnızlığı gözyaşlarımla gecenin alaca karanlığına yazdım gülüm, tüm çaresizliğime ve kimsesizliğime rağmen, yinede gülümsüyorum karanlığa ve gülümsüyorum bir sevgili gibi ölümü bağrına basan şehid misali, gecenin se(n)ssizliğne. Çok karanlık geceler, tıpkı gözlerin gibi ve çok yalnız geceler, tıpkı Yusuf'un düştüğü kuyu gibi. Söylesene gülüm, gözlerine bir ömür boyu katlanmaya değer mi?

Neydi gülüm geceyi bana sevdiren, neydi gülüm her gece beni ağlatan ve neydi gülüm acımadan kanadımı kıran, neydi;

Sende bir gün öleceksin gülüm, sabah gözünü açanların, günün kapanışını göremeyen bazıları gibi. Sende anlayacaksın o gün, gidenler için artık akşamlar yok, sadece geçmiş günler ve gecelerin kazandırdıkları var. Yahut, kaybettirdikleri;

Gecenin en siyahında umudun bittiği yerdeyim, aldırmıyorum sonbaharın zemheri ayazına ve aldırmıyorum parmak uçlarımın sızım sızım sızlamasına. Seni arıyor gözlerim, yağmurları salıyor yanaklarıma inceden inceye, iki gözüm pınar oldu hadi gel, gel gece gözlüm;

Bazen acıyor yüreğim, daralıyor nefesim, bir gün daha sevebileyim diye, ölemiyorum. Lacivert gecenin berrak koynuna bırakıyorum arada bir kendimi, kimi zaman çınlıyor sesin kulaklarımda, kimi zamanda yanı başımda sanıyorum seni, yokluğunun acısını bile bile;

Senden sonra değişmedi pek bir şey, geceler sessiz kaldı, yüreğim sensiz. Varlığın teselliydi bir zamanlar, şimdi ise umut kaldı sadece, sen varınca ellere;

Islanır kirpiklerim, yüzüme bulaşır yaşları, ateş topu düşer içime, alev alev yanar yüreğim. Alır başımı yollara düşerim, kara kara düşünürüm, üzülürüm, kızarım halime ve koşarım son sürat, yorulunca yığılıp kalırım olduğum yerde ve adını sayıklarım içten içe, her gece;

Gülüm '';Gündüzler senin olsun, Geceleri bana ver; ''

Hoş geldin gece, hoş geldin;

Alıntıdır