Ateş kızmış, ateş yakmış ormanları...
Aramış suyu diyarlar boyu, günler boyu, geceler boyu Bir gün gelmiş, suya varmış yolu Bakmış o duru gözlerine suyun,
biraz kırgın, biraz hırçın. Ve o an anlamış;aşkın bazen gitmek olduğunu.
Ama gitmenin yitirmek olmadığını....
Ateş durmuş, susmuş, sönmüş aşkıyla.
İşte o zamandan beridir ki:Ateş sudan,
su ateşten kaçar olmuş..Ateşin yüreğini sadece su, Suyun yüreğini sadece ateş alır olmuş...
SEVERSIN SEVERSIN AMA GIDERSIN O SEVADAYA KALMAKTAN ÇOK GITMEK YAKIŞIR..EVET GITMEK YAKIŞIRMI DERSIN AMA EVET GITMEK DAHA BIR ANLAMLI KILAR...
AŞKIN ALEVLENIR SEN GITITKÇE..
BU SEVDAYA GITMELER YAKIŞIR SEVDİĞİM..NE SU İLE ATEŞ OLABİLİRDİ..NEDE......???


LinkBack URL
About LinkBacks






Alıntı
