SENİNLE GEÇEN GÜNLERİMİ ARIYORUM...

[adıyaman]

Adıyaman sokaklarına sinmiş yalnızlığım
Çaresizce köşe başındayım
Kalbimde kırık dökük pişmanlıklar
Avuntusuz çıkmazlara doğru yürüyorum
Bütün umutsuzluğuma inat
Seninle geçen günlerimi arıyorum...



Dudaklarımda bildiğin o ıslık
Sokak lambalarına sığınıyorum
Hafiften bir yağmur ağlıyor benimle
Bir deli rüzgar saçlarımda
Yalnızlıktan üşüyorum
Bulamayacağımı bile bile
Seninle geçen günlerimi arıyorum...



Anlatacak nelerim var bir bilsen
Habeşi’nin içinde fırtınalar kopmuş
Kendimi falakaya verdim
Mutluluğumdan eser kalmamış
İtiraza hakkım yok biliyorum
Beni savunmak sana düştü
Seninle geçen günlerimi arıyorum...



Gözümde akan yaşım gibisin
Yaşanmamış çocukluğumsun anılarımda
Öylesine eksiğim sensiz
Öylesine sahipsiz.



İşte bütün umutlara havlu attım gidiyorum
İçinde geç kalmışlığın çaresizliği
Çocuklar gibi ağlıyorum
Ve gel gör ki her damla gözyaşımda
Seninle geçen günlerimi arıyorum...