ŞİİR BAKIŞLI ÇOCUK

[K@TRE]

Asmış ceketini yıldızlara
Bir elinde kalem var, bir elinde hüzün.
Şaşkın bakıyor
Hangisini sürse beyaz sayfalara
Kan fışkırıyor...

Şiir bakışlı çocuk
Sırtında mavi gocuk.

Bir kenarda üşümüş...
Hüznünün başını okşuyor usulca
Kalemi çoktan düşmüş...
Gözleri deryalarda
Yüreği hülyalarda...
Bulutlarla dövüşmüş...
Islanmıyor yağmurlarda!

Şiir bakışlı çocuk
Nereye bu yolculuk!

Rotasını çizmiş yalnızlıklara
Dümeni kırsa sağa sefalet
Sola kırsa felaket
Geriye dönülmez bu deryada!
Eyvah ilerde hüzün korsanları yol kesecekler
Kesin yenileceksin kavgada!
Hüzünsüz ne yaparsın düşünmeyecekler...
Hüznünü gasp edecekler sonunda!

Şiir bakışlı çocuk...
Gözleri boncuk, boncuk...

Şimdi yitik bir kentin etkisiz elemanı
Ne elinde hüznü var
Ne kan kusan dolma kalem
Bakışları bir şiire ram oldu olalı
Gözleri de bir âlem…
Sen! Bu kentte kalalı
Bir deliye daha kavuştu sokaklar
Hayat çok mu dar?

Şiir bakışlı çocuk
Burada neden durduk?!!