Hüznün gözyaşları

[özbey]

Hüznün gözyaşları, yağmur olup,
Vururken penceremin camına,
İki yaş akar gözlerimden,
Dalar giderim enginlere,
Mazide kalan acı dolu günlere.
Bedbaht geçen yıllarımın şerefine,
İçip sarhoş olmak gelir delice.
Geçmişimdeki hataları tamir edememişken,
Yarınlardan bahsetmek neden.
Umut vaâd ederken gelecek,
Kendimi bana kim verecek.
Beynim düşüncelerle sancılı,
Ruhum, karmakarışık, yaralı.
Pişmanlıklarla dolu bir hayatı,
Hangi ilaçlarla sarmalı.
Kaçmak, çok uzaklara,
Kimsenin olmadığı diyarlara,
Kendimi buluncaya kadar,
Gelmemek bir daha bu dünyaya.