Sussam Uzar Çığlıklarım...(ette_056)

[EtTe_056]

Yazsam BEN keserim Sussam uzar çığlıklarım…
İçimdeki Maltaların kuytu bölmelerinden sızıp ,







Boynuma takıp atkı niyetine yar gülüşlü sözlerini,





İki sigara arası zamanın gittikçe azalan arsızlığında,
dolana dolana tutunuyorum uçurumlarına
Oysa ben aldırmadan duvarların karasına.








Ah yüreğim ! ne diye öykündün sanki AHMET'e
bak hayıra yorulmadı düşlerin
Kimse anlamaz duvara çizdiğin resimleri,
kendini ören yosundan başka
Soğuk yağmurlarda sensiz sığınıyorum saçaklara..
Her yanım yapış yapış
Uzun ağrılı yürüyüşlerle geçiyorum içimin kanlı yollarını
Tırnaklarımla kanatıyorum kırılgan tümcelerimi
sensizliğin duvarlarına

Ve mutlak bir sesle söylüyorum:

BENİM BU KANLA SULANMIŞ ,
İHANETLERLE BESLENMİŞ.
SAHTE GÜLÜŞLÜ TOPRAKLARDA MEZARIM YOK


En çokta sırtıma saplanan hançerli gidişlerin
öyküsüne büründüm..
Duvar dibine sıkıştırılmış hayatımın çığlıklarına ,
müstehzi bakışlı yalan ağlamalar yordu yüreğimi..
İçeriye havasızlık sızıyor
Nefes almayı dene ömrüm
Boğulursun ihanetin uzağınd


Bilirim geçmişimdendir sanıklığım..
(s)aklayamazsın suçlarımı
Bu yüzden ne yazsam BEN keserim
Bu menfur cinayeti sen işledin..
sonrada intihar süsü verdin..
Ama her cinayet bir el bulur kendine ve her ölü bir mezar
İşte bu yüzden mutlak bir sesle yine söylüyorum