Aşka merhaba demek zordur bazen.

[HaNıM aGa]

Aşka merhaba demek zordur bazen...başlangıçlar bitişleri kovalar...her

başlangıç aslında bitiştir...her bitişin bir başlangıç olduğu gibi..biz

farketmeden yaşarız...bazen okuduğumuz kitabın satırlarında buluruz

aşkı...bazen bir bulmacanın içinde..aslında biz kayıbızdır ama kaybolmamızın

neresindeyiz bilemeyiz..kayıp olmuşuzdur nerdeyiz

biz...kimiz...neyiz..hayatın neresindeyiz..nedir kaybolmamıza

sebep...derken...aşık oluruz hiç tanımadığımız birine..yeni başlangıçlar

olur..hiç bitmesin dediğimiz..yeni umutlar dolanır yüreğimize..hep

filizlensin istediğimiz..ama hayat alabildiğşine acımasızdır...bakrsın

görmezsin..görürsünde sezmezsin..başka birşeyi..varsa yoksa aşkındır seni

saran..sabah kalkarsın aynada gülen yüzün..düşünürsün ben aşığım..elinde

telefon ya ararsın ya bir mesaj gecersin sevdiğine..çalışırken gülüşler

düşer masanın üzerine sebebini bilmeden..kalemin mutluluk yazar..kağıtlar

daha bir parlaktır..iş biter akşam dönüşünde..cam kenarına oturursun

otobüste...buhulanan camdan kışın soğuğu değildir gördüğün..aşkın güneşi

başucunda..aşk el sallıyor sana ama aşkın uzakta...gece oluyor

yatağındasın...hayallerinde yine sevdiğin..kimbilir ne yapıyor şimdi?sorusu

düşüyor beynine..kalkıyorsun yatağından...sigaranın dumanı eşliğinde

bakarken pencerenden...ay..yıldızlar...gökyüzü..parlak yıldızlar ay sanki

sarılıyor sana...başlıyor birden yağmur çakan şimşeklerden korkarken..keşke

diyorsun...keşke..sevdiğim yanımda olsa..birden telefon çalıyor..uykulu

titrek bir ses...derinden..masum..uykunun kucağından menfaatsiz sesleniyor

sana...özledim...keşke burda olsaydın derken ağlıyor belki kendinden

habersiz...o da senle o da bir yurekte...gülüyorsun kendine...uzanıp

yatağına sabahı buluyorsun ruyalarında...uynadığında mutlusun yine çünkü

aşkın hep yanı başında...