güzel bir hikaye....

[kartal56]

Kocam bir mühendisti. Onunla sâkin tabiatını sevdiğim için
> evlenmiştim. Bu sâkin adamın göğsüne başımı koymak içimi nasıl da
> ısıtırdı… Gel gör ki iki yıl nişanlılık ve beş yıl evlilikten sonra bu
> sâkinlik beni yormaya başlamıştı. Eşimin bir zamanlar çok sevdiğim bu
> özelliği artık beni huzursuz ediyordu.
> Oldukça içli, hattâ aşırı hassas bir kadınım.
> Romantik anlara, küçük bir çocuğun şekere düşkünlüğü gibi can
> atıyorum. Oysa kocamın sakinliği, başka bir deyişle vurdum duymazlığı,
> evliliğimize romantizm katmaması beni aşktan almış, uzaklaştırmıştı.
> Sonunda kararımı ona da
> açıkladım: boşanmak istiyordum.Şaşkınlıktan gözleri açılarak 'niye?'
> diye sordu.'Gerçekten belli bir sebebi yok' dedim, 'sadece
> yoruldum.'Bütün gece ağzını bıçak açmadı. Düşünüyordu. Bu hâli ise
> hayal kırıklığımı daha da artırmaktan başka bir işe yaramıyordu: işte,
> sıkıntısını dışarı vurmaktan bile aciz bir adamla evliydim. Ondan ne
> bekleyebilirdim ki! Sonunda sordu: 'Seni caydırmak için ne
> yapabilirim?'Demek ki söyledikleri doğruydu:
> insanların mizacı asla değiştirilemiyordu. Son inanç kırıntılarım da
> kaybolmuştu.'İşte mesele tam da bu' dedim. 'Sorunun cevabını kendin
> bulup kalbimi ikna edebilirsen kararımdan vazgeçebilirim.''Diyelim
> dağın tepesinde bir uçurum kenarında bir çiçek var. O çiçeği benim
> için koparmak, düşüp vücudunun bütün kemiklerinin kırılmasına, hattâ
> ölümüne mâl'olacak. Bunu benim için yapar mısın?'Yüzümü dikkatle
> inceledi ve 'Sana bunun cevabını yarın vereceğim' dedi.Bu cevapla son
> =ümidim de yok olmuştu. Ertesi sabah uyandığımda evde yoktu. Boş bir
> süt şişesini mutfak masasının üzerine koymuş, altına da bir not
> bırakmıştı.'Sevgilim' diye başlıyordu,'O çiçeği senin için
> koparmazdım' Kalbim yine kırılmıştı. Okumaya devam ettim. 'Çünkü her
> zaman yaptığın gibi bilgisayarın altını üstüne getirip çökerttikten
> sonra monitörün önünde ağladığında, onu tekrar düzeltebilmem için
> ellerime ihtiyacım var.' 'Anahtarları her zaman evde unuttuğunu
> bildiğimden, senden önce eve varabilmem üzere koşmam gerektiğinden
> bacaklarıma ihtiyacım var.'
> 'Arabayı kullanmayı çok sevdiğin halde şehirde hep yolu
> kaybettiğinden, yolu gösterebilmem için gözlerime ihtiyacım var.'
> '<Sâdık arkadaşın>ın her ayki ziyaretinde sebep olduğu, karnındaki
> krampları rahatlatabilmem için avuçlarıma ihtiyacım var.'
> 'Evde oturmayı sevdiğinden, içe kapanıklığını dağıtmak, can sıkıntını
> hafifletmek üzere sana şakalar yapabilmem, hikâyeler anlatabilmem için
> ağzıma ihtiyacım var.' 'Sabahtan akşama kadar bilgisayara bakmaktan
> gözlerinin bozulması kaçınılma z olduğundan, yaşlandığımızda
> tırnaklarını kesebilmem, saçlarında -görülmesini istemediğin- beyaz
> telleri ayıklayabilmem, merdivenlerden aşağı inerken elini tutabilmem,
> çiçeklerin renginin - gençliğinde senin yüzünün rengi gibi olduğunu
> söyleyebilmem için gözlerime ihtiyacım var.' 'Ama seni benden daha
> fazla seven biri varsa, evet o uçuruma gidip, o çiçeği senin için
> koparırım bir tanem.' Baktım, mektuptaki yazının mürekkepleri yer yer
> dağılıyordu.Göz yaşlarım mektuba düşüyordu.'Mektubu okuduysan ve
> kalbin ikna olduysa lüften kapıyı aç canım. Çok sevdiğin susamlı ekmek
> ve taze sütle kapıda bekliyorum.'Koşarak kapıyı açtım. Endişeli bir
> yüzle ve ellerinde sıkıca tuttuğu susamlı ekmek ve sütle kapının
> önündeydi.Artık çok iyi biliyordum:
> beni ondan daha çok kimse sevemezdi. O çiçeği uçurumun kenarında
> bırakmaya karar verdim. Bu gerçek aşktı.
> İlk yıllardaki heyecanlar içinde görmeye alıştığımız aşkın, seneler
> sonra o heyecanlar kaybolup gittiğinde, huzur ve durgunluk içinde de
> hep var olmaya devam ettiğini göremeyebiliyoruz. Oysa aşk hep vard ır.
> Belki artık heyecansız, belki artık romantik değil... Belki sıkıcı,
> tekdüze, hatta belki yüzsüz...
> Ama hep oralarda bir yerdedir. Çiçekler ve romantik dakikalar
> ilişkinin başlaması için elbette gereklidir.
> Bir zaman sonra bunlar gitse de gerçek aşkın sütunu ebedi kalır. Hayat
> tam da böyle bir şeydir.