küçüktüm ... yaşanır biter diyorlardı aşk için
büyüdüğümü sandığımda benden büyük bi aşkın tam ortasında buldum kendimi ... yaşanıp biteceğini bilemeden , inanmadan , inanmak istemeden
çok mutlyudum yanında ve ondan başkası yoktu hayatımda . birbirimize sarıldığımızda bende yoktum aslında , tek bir beden , tek bir yürek gibi oluyorduk ... biteceğini bilemeden , inanmadan , inanmak istemeden
bütün kalablıklarda bile dünyayı ikimiz için sanabilecek kadar aşıktım ...
yalnızlığı seçtiğini söyledi birgün ! beni artık sevmediğinin kibarcasıydı . biteceğini bilemeden , inanmadan , inanmak istemeden yaşadığım aşk bitmişti onun gözünde ve artık ikimize ait değildi evren !
ne yapacağımı bilemedim sığdıramadım hi bir kılıfa acımı... artık ikimize ait olmayan yalnızca evren değildi , bu acıda yalnızca bana aitti !
aynalara bakamaz , kendimi tanıyamaz oldum
yaşandı , bitti , büyüdüm ! şimdi bana düşen devam etmek bana kalan ne varsa hayatta...
Kavga edelim istiyorum, dışarda bağıralım, çağıralım, Sonra tam ben arkamı dönüp gidicekken kolumdan sıkıca tutup çek kendine öp beni, sarıl bana "Sen benimsin nereye gidiyosun aptal" de susayım. Özür dilercesine bakıyım sana ama sen beni çoktan affetmiş ol. Öyle bi aşkımız olsun ki, kavga ederken bile insanlar kıskansın bizi.Öyle sevelim ki birbirimizi herkes aşkın anlamını bizde bulsun.Hani derler ya, bi mesajınla havalara uçur beni. Atmadığında dayanamayıp, triplere giriyim, ama ne olursa olsun hiç bi tartışma kavgada asla "Bitti" denilmesin. Hadi yazdık sinirle oldu diyelim özür dileyelim, ama sakın başkasının olma.