Sen gökkuşağıydın çocuk gönlüme...

[HaNıM aGa]

Dün gece rüya ile gerçek arasında bir yerde bekliyordum yine seni.Yargısız infaz edip giderken, geride yarım bıraktığın tüm güzellikler dikiliyordu bir bir karşıma. Ve ben gecenin bir yarısı tek başıma oturduğum odamda; kedimin tüm çırpınışlarına rağmen uzaklaşamıyordum senin içimde bıraktığın hüzünden.Ne büyük bir hayal kırıklığıdır bilir misin yar, ne büyük bir hayal kırıklığıdır karşındakini görmek istediğin gibi bulamamak.Ne kadar aptal hisseder insan o zamanlarda kendini.

...Bilir misin nasıl utanır yürek de, nasıl defalarca bir daha tövbelere sığınır dili...O gece tam da senin aradığın vakitlerde fırtınalara esir düşmüş bekliyordum yağmurun orta yerinde. Senin bıraktığın hüzün damlacıkları serpiliyordu evimin dört bir yanına.Oysa sen, o hep aradığım ama bir türlü bulamadığım evim gibiydin benim.Oysa sen huzurumdun yüreğime dolan neşeyle.Bir gülüşüyle yakandın içimi, bir bakışıyla ürküten.Sen bakışlarıyla bile yetebilendin gönlüme.

...Evet daha iyi anlıyorum şimdi, rüya ile gerçeklik arasında bir yerde sıkışıp kaldığımı.Kedimin oyunlarını izleyebiliyorum ama bulunduğum yer gerçeklikten uzak. Evimdeyim evet; ama benim evim bu kadar karanlık olamaz.

...Ve gittiğinde artık karar vermişti yüreğim. O gece seni terk edecektim.Dün gece, tam da senin beni aradığın vakitlerde; bıraktığın güzellikleri katlediyordum gecenin bir yarısı.Sana geliyordu sıra, kıyamıyordum...Sana geliyordu sıra elimdeki bıçak düşüyordu.Ve sıra sana geldiğinde katlettiğim tüm güzellikler yeniden diriliyordu karşımda.

...Ama söz vermiştim ve uygulayacaktım zor olsa dBen salagim!!ısacık hayatımıza mutsuzlukları sokma hakkımız yoktu hiçbirimizin ve ben en değerli olan seni bu nedenle katledecektim o gece, zor olsa da yok edecekti yüreğim senli geçmişi ve sensizliği...Oysa sen...Sen , evet sen sevgili.Sen o hep aradığım ve bir türlü bulamadığım huzurumdun karşıma çıkan.Ve sen gökkuşağı gibiydin çocuk ruhuma.Her yağmurda hüzünlere bölünürdüm ben , sonra rengarenk görünce seni sevinç çığlıkları atardı yüreğimdeki ufaklık delice kandığı sevdaya...Sebepsiz yağmurların ardından dikilirdin karşıma ve ben her sana gelmek isteyişimde ansızın yok olurdun umarsızca.

...Oysa sen ne güzel bir yer edinmiştin o çocuk ruhumda..Bilir misin sevgili en kıymetlimdin yüreğimin..Bilir misin ne çok özlerdi seni benliğim...-Yeter ama..-Peki..Dün gece, sevgili ...Evet tam da senin beni aradığın vakitlerde zor olsa da katlettim seni ayın kızıllığında.Tüm yüreğim parça parça kaldı elimde ve ben umursamadan attım seni gecenin karanlığında bilinmezliğe.

...Oysa sen...Sen , evet sen sevgili.Sen o hep aradığım ve bir türlü bulamadığım huzurumdun karşıma çıkan.Ve ben tüm huzurumu kaybettim sonunda.Asla bulamadığım evimdin sen benim ve ben tek bir kibrit çöpü ile yaktım evimi dün gece,tam da senin beni aradığın vakitlerde..