/// Gerçek Sevgi İşte Bu ///

[azra53]

GerÇek sevgİ
“Bebeğimi görebilir miyim” dedi yeni anne. Kucağına yumuşak bir bohça verildi ve mutlu anne bebeğinin minik yüzünü görmek için kundağı açtı ve şaşkınlıktan adeta nutku tutuldu! Anne ve bebeğini seyreden doktor hızla arkasını döndü ve camdan bakmaya başladı. Bebeğin kulakları yoktu... Muayenelerde bebeğin duyma yetisinin etkilenmediği sadece görünüşü bozan bir kulak yoksunluğu olduğu anlaşıldı.Aradan yıllar geçti çocuk büyüdü ve okula başladı. Bir gün okul dönüşü eve koşarak geldi ve kendisini annesinin kollarına attı. Hıçkırıyordu. Bu onun yaşadığı ilk büyük hayal kırıklığıydı; ağlayarak“Büyük bir çocuk bana ucube dedi.”Küçük çocuk bu kadersizliğiyle büyüdü. Arkadaşları tarafından seviliyordu ve oldukça da başarılı bir öğrenciydi. Sınıf başkanı bile olabilirdi; eğer insanların arasına karışmış olsaydı. Annesi her zaman ona “Genç insanların arasına karışmalısın” diyordu ancak aynı zamana yüreğinde derin bir acıma ve şefkat hissediyordu.Delikanlının babası aile doktoruyla oğlunun sorunu ile ilgili görüştü;“Hiçbir şey yapılamaz mı?”diye sordu. Doktor“Eğer bir çift kulak bulunabilirse organ nakli yapılabilir”dedi. Böylece genç bir adam için kulaklarını feda edecek birisi aranmaya başlandı. İki yıl geçti. Bir gün babası“Hastaneye gidiyorsun oğlum annen ve ben sana kulaklarını verecek birini bulduk ancak unutma bu bir sır”dedi. Operasyon çok başarılı geçti ve adeta yeni bir insan yaratıldı.Yeni görünümüyle psikolojisi de düzelen genç okulda ve sosyal hayatında büyük başarılar elde etti. Daha sonra evlendi ve diplomat oldu.Yıllar geçmişti bir gün babasına gidip sordu:“Bilmek zorundayım bana bu kadar iyilik yapan kişi kim? Ben o insan için hiçbir şey yapamadım”“Bir şey yapabileceğini sanmıyorum” dedi babası “fakat anlaşma kesin şu anda öğrenemezsin henüz değil..” Bu derin sır yıllar boyunca gizlendi.Ancak bir gün açığa çıkma zamanı geldi. Hayatının en karanlık günlerinden birinde annesinin cenazesi başında babasıyla birlikte bekliyordu. Babası yavaşça annesinin başına elini uzattı; kızıl kahverengi saçlarını eliyle geriye doğru itti; annesinin kulakları yoktu.“Annen hiçbir zaman saçını kestirmek zorunda kalmadığı için çok mutlu oldu” diye fısıldadı babası”. Ve hiç kimse annenin daha az güzel olduğunu düşünmedi değil mi? Gerçek güzellik fiziksel görünüşe bağlı değildir ancak kalptedir! Gerçek mutluluk gördüğün şeyde değil asıl görünmeyen yerdedir. Gerçek sevgi yapıldığı bilinen şeyde değil yapıldığı halde bilinmeyen şeydedir!”

[anti_pati]

gercek sevgı bu ıste canısı azra53

[((HeZzAL))]

paylaşim için tşkler azra53)

[(_EsOo_)]

" Gerçek güzellik fiziksel görünüşe bağlı değildir ancak kalptedir! Gerçek mutluluk gördüğün şeyde değil asıl görünmeyen yerdedir. Gerçek sevgi yapıldığı bilinen şeyde değil yapıldığı halde bilinmeyen şeydedir! ”


paylaşım için teşekkürler...

[B!R TeK SeN]

ya yemin ederim cok etkilendim bundan ellerine saglık cok guzeldı

bir anne oglu için neler yapıyomus bunu bi kere daha anladım hakkatende bi iylik yaparsan kimseye söylemeyeceksinki iyliğin karsılıgını alabilesin ama iylik yapıpta anlatırsan onun hiç bi karsılıgını alamazsın o sadece reklam amaclı olur...!

Azra emeğine saglık

[azra53]

ANNE SEVGİSİ (GÜZEL BİR HİKAYE)

Annemin yanlızca bir gözü vardı.Ondan nefret ederdim.Çünkü durumu beni utandırıyordu.Ailemizi geçindirmek için okulda ahçılık yapardı.Okuldaiken bir gün Annem bana merhaba demeye gelmişti.Yerin dibine geçmiştim.Bunu bana nasıl yapabilirdi.Onu görmezden geldim.Ona nefretle baktım ve ondan kaçtım.Ertesi gün sınıfta bir arkadaşım dediki Eee senin Annenin yanlızca bir gözü var deyince yerin dibine girmek istedim vede Annemin ortadan kaybolmasını istedim.Bu yüzden o gün onunla karşılaşınca dedimki.. Beni gülünç duruma düşüreceğine ölsen daha iyi.Annem karşılık vermedi.Dediklerim karşışında bir saniye bile düşünmedim çünkü çok kızmıştım.Onun duyguları beni igilendirmiyordu.Onu evde istemiyordum.Çok çalıştım ve Singapura okumaya gittim.Sonra evlendim Kendi evimi aldım çocuklarım oldu ve hayatımdan çok memnundum.Bigün Annem beni ziyarete gemişti.Kaç yıldır beni görmemiş ve torunlarını tanımamıştı.Kapıya gelince çocuklarım ona güldüler.Ona evime gelip çocuklarımı nasıl korkutabilirsin hemen buradan git diye bağırdım.Buna Annemin kısaca kusura bakmayın yanlış adrese geldim galiba dedi ve gözden kayboldu.Bir gün mezunlar toplantısı için okuldan bir mektup aldım.Karıma iş seyehatına gidiyorum diye bahane uydurdum.Mezunlar toplatısından sonra sırf meraktan eski eve gittim.Komşularım Annemin öldüğünü söylediler.Hiç üzülmemiştim.Bana versinler diye Annemin bıraktığı bir mektup verdiler.En sevgili oğlum her zaman seni düşünüyorum.Singapura gelip çocuklarını korkuttuğum için üzgünüm.Mezunlar gününe geleceksin diye çok sevinmiştim ama seni görmek için yataktan kalkabilirmiyim bilemiyorum .Sen büyürken sürekli utanç kaynağı olduğum için üzgünüm.Biliyormusun sen küçükken bir kaza geçirmiştin ve gözünü kaybetmiştin.Anne olrak senin tek bir gözle büyümene dayanamazdım.Bu yüzden sana kendi gözümü verdim o gözle benim yerime görüyor diye seninle okadar gurur duyuyorumki.BÜTÜN SEVGİMLE ANNEN.Annenin çocuğuna sevgisi böyle olursa Allahın kullarına rahmetini siz hesaplayın.