Sessizliğimi duyuyor musun?
Canımın kırıkları

her nefes aldığımda düşünceme batıyorken
Kalbinin dikenleri beni acıtmıyor dersem

yine duyar mısın beni?
Yürekten çağırmayacaktım seni değil mi

sözümü tut(a)madım.
Ve biliyorum ki sözünü tutmayan sadece ben değilim.
Gelmeyecektin

geldin ve hiç gitmemiş gibi sessizliğime nasıl da karıştın.
İzlerini silmek için bu kadar uğraşma

sessizliğin en az benimki kadar gürültülü...
Ruhunu al(a)madın yanına giderken değil mi?
Aldığın her nefes nefesimde tutsak hala.
Kalbin kalbimde atıyor
Gelmeyecektin

geldin ve hiç gitmemiş gibi sessizliğime nasıl da karıştın.
"Hiç gitmemiş" olmanı diledim "yürekten"...
Savaşım seni yenmek içindi

kendime yenildim.
Adlandıramadığım

anlamlandıramadığım ne varsa

hepsi içimde öyle bir güç olmuş ki
Ben tek başıma hiçbirşey yapamıyorum.
"Sana" rağmen

bu yenilgi üzmüyor beni

yıkmıyor
"Sana" rağmen

sesim

yüzüm

düşüm kırık ama küsmüyorum
"Sana" rağmen düşüyorum uçurumlardan ama ölmüyorum
"Sana" rağmen eksilmiyorum

çoğaldıkça daha çok yeniliyorum kendime
"Sana" rağmen

maviyim en güzelinden...
"Sana" rağmen

"seni" göğsümdeki sıcaklıkta saklıyorum
"Sana" rağmen "Sana"
Üzülürsün diye "Bana"
Kıyamıyorum...
Herşeyi inkar etmek varken "itiraf etmek"

Senin lügatında

beni tanımlayan hangi kötü kelimenin geniş anlamında siler yüzümü?
Doğrumu kaçıncı köyünden kovarsın bu kez?
Yapamadıkların mı yoksa yapamadıklarım mı yargılar beni?
Ötesi berisi yok işte.
Ne yaparsan yap
"Sana" rağmen "Seni..........."
Özlüyorum...
ALINTI