Bir kere daha gamzeli yanaklarına dokunsun ellerim ...

[EFSaNe_1907]

Kelimelerin bir dağ yamacında biriktirdiği yağmurlarım ben.
Damla damla tükenmeye hazır bir ateş bağrımdaki.
Sevdiğimin kor bakışları yok bu şehirde.
Hazır değilim sonu sızılı kelimeler kurmaya.
İçimde büsbütün ıslaklığını tadıyorum ayrılığın.



Sevgilim...
Uzun zamandır gözlerin gözlerimde değil
Şarkılar söyleyen senin kulaklarımda ezgileri ek****
Zaman geçti...
Bir buruk yağmur yağdı üzerime.
Omuzlarımdan avuçlarıma...
Dokundukça yoksun
Yoksun...
Yüreğimde acıdı bu sözcük
Adı ayrılıktı...



Hıçkırdım sözcükleri dudaklarımdan
Sancılarını çektim kalabalıklar içinde yüzümde gülücüklerle...
Hepsi yalandı...
Maskeler taktım
Gülücük perisiydim karşısında hayatın.
Oysa içimdeki ben kandırılamaz bir gerçeğin izleriydi.
Dudaklarımdan hıçkırıklarla yoksun dedim
Sessiz karanlıklara çekildim
Çığlıklarımla içimde depremler yarattım.
Ayrılıktı...
Hıçkırdım... Öğrendim acılı kelimeler kurmayı
ve yüreğimde bir gemi terkettim
İçinde mutluluğun yolcuları vardı
Dudakların vardı sabahları güneşten önce gözlerimi öpen.
İçinde yağmurların tadı vardı
Binbir gece binbir renkte dokunmaların...



Ay gözlerinde parlıyordu
Dudakların masallar gibi dudaklarıma heceliyordu



Senin tenin kırmızı meşale gibi yüreğimi aydınlatan
Kor siyahlar içinden yüzümü göğe uzatan...



Sevgilim
Gitme...
Gitme güneşleri sereyim mavi şehirlerine
Gitme...
Gitme bulutları yağmur gibi ekerim gözlerime...
Senin tadında hiçbir çiçek
Hiçbir toprak
Hiçbir yağmur geçmiyor...



Sessizlikte dalgalar denizde
Suskunluğun şarkısını duyuyorum.
Yalnızım
Saçlarından okşadığım ellerim kadar yalnız...
Özledim...
Rüzgar sesini özledim
Mavi düşlerime ninni ezgilerini...
Çiçekler kokan tenini...



Bir gülüşünle rüyalara dalardık iki beden.
Gelincikli saçlarımdan tut hadi.
Bir kere daha gamzeli yanaklarına dokunsun ellerim

Ellerim üşüyor Sevgilim...

ALINTI