Köy öğretmeni

[HaNıM aGa]

Köy öğretmeni

--------------------------------------------------------------------------------

Merhaba Öğretmenim,
Çok hastayım bugün, okula da gidemedim,
Sen de gelmemişsin zaten, öyle dedi ağabeyim,
Hasta yatağımda duramadım, kalemi kâğıdı elime aldım,
Sana bu mektubu yazmaya kararlıyım.

Senden önce derin bir karanlıktaydı hayatım,
Siyahlar sarmıştı her yanı ve ziyandaydı aklım,
Dağlarımda da zulüm vardı her daim,
Bilmiyordu insanlarım,
Sonra anamı da cehalete kurban yolladım,
Hastaydı,
Biliyorsun, yoktu ya doktorum, sağlık ocağım,
Otçu bacıya götürdü onu kardaşlarım,
İyi edeyim derken uğurladı anamı, oyyy perişanım!!!

Öğretmenim,
Sen, tek umudumdun benim,
Sarılacağım tek dalım,
Aylarca, aylarca geleceğin güne yandım,
Erken başlayan her gün geç bitmekteydi, yalnızdım,
Bıkıp usanmadan bekledim seni, biliyordum,
Sabahlarım sabah gibi ışıyacaktı,
Ve sen doğacaktın günüme ansızın…

El değmemiş umutlarım,
Kirlenmemiş masum hayal dükkânım,
Ve çocuk kalbim vardı taşıdığım.
Sen gelecektin ve doğacaktı baharım!
Kalem tutacaktı tezek karan ellerim,
Yazın kavuran sıcaklarında tarlada pişen beynim,
Işığınla aydınlanacak, serinleyecekti.
Anamı yitirdiğimden beri yoktu zaten bağrına basanım,
Kaç bahar oldu ki “guzum” deyişini duymadım,
Hiç fark etmez cinsiyetin,
Ben seni, anam yerine koyacaktım,
Sana öyle sıcacık sarılacaktım,
Korktuğumda yaşamaktan ve düştüğünde umudum yere sırtımdan,
Tutanım olacaktın; beni koruyup kollayacaktın.

Küçük kafamda vardı büyük ütopyalarım,
Mesela okuyup adam olacaktım,
Memlekete hizmet eri, yetim yavrulara sığınacak limandım,
Senin gibi, ben de, öğretmen olacaktım,
Karanlığa, cahilliğe savaş açacaktım.

Duydum,
“Bu köyde geleceğim yok” demişsin,
Oysa,
Oysa senin geleceğin bendim,
Ben,
Sararan fidan,
Senin ellerinde hayat bulacaktım…

Sana verecek yıldızlı bir lojmanımız yok bizim,
Sular da akmaz zaten köyde çok zaman,
Hani eğer yıkanacaksan,
Su ısıtacaksın kovaylan,
Yok öyle şehirdeki gibi sıcak sular,
Şofben mi ne diyorlar,
Düğmeyi çevirince ısınıyorlar…

Burada çile var öğretmenim,
Zorluklar var,
Yalçın kayalarda yol almak var,
Ama sonunda,
Sonunda kazanacağın geleceğin var,
Ülkene doğacak pek çok güneş var,
Yolunu gözlüyor Ayşeler, Hasanlar,
Baksana,
Sana bağlanmış ne çok umut var,
Gel etme eyleme,
Ne olur bizi terk eyleme,
Benim anama verilmiş sözüm var öğretmenim,
Ben öğretmen olacağım, budur hayalim,
Senden başka yok kurtuluş ümidim,
Gidersen eğer, yanar mı hiç kandilim?
Ne olursun çekilme kabuğuna,
Kırmalısın artık, işte orda duruyor koza,
Kötü niyetli kelebekler ümidini sarmışsa,
Ve seni benden koparacaksa,
Lütfen, lütfen savaşalım onlarla…
Sarıl sen de umuda, hiç bıkma,
Ve getir, ver ellerini bana.

Benim köyüm, uzaktır öğretmenim,
Yollarına yol demeye şahit ister, bilirim,
Senin umutsuzluğunsa, tuzaktır,
Bu yola döşenmiş mayındır, ki gidersen patlayacaktır.

Gitme,
Umudum umudun,
Umudun umudumdur.
Beni ve ülkeni,
Seni bekleyen masum geleceği,
Terk etme,
Ne olur, gitme…