yalan düşüm.. yitiremediğim benliğin

[candy5]

"tebessüm tutsak kalmış dudaklarımdan öteye inmiyor... çöle düşen yüreğim parça parça sevda savururken, bir dokunuş kadar uzağımdaki kimbilir yine kimin düşün de!!! gelme ve söz verme bir daha"



yitirişlerine ağlamasındaydım zamanımın
verilen sözlerin bir kandırmaca olduğunu neden akşam olunca farkettim...
ve neden bir daha doğmayacak güneş!!!
titriyorum ve üşüyor ellerim...
oysa
"ölene dek"
"ölüm bize ayırana dek"
diye başlar sözler...
tepelerin ardında kaybolsa da her gün güneş,
yürek hep gebedir umutlara!!!
yalan.


sevgin sevdiğini söylediğin gibi
Yalan
tüm doğru bildiklerim gibi
yalan
oysa yeni bir umuttu sana haykırışım
sessiz bir çığlıktı içimde attığım
yeminlerim seni görünce tövbe etti
yüreğim seni görünce yeniden sevdi
bilmediği yalanı sende öğrendi
oysa
"ölene dek"
"ölüm bizi ayırana dek" demiştik
sensizlik var şimdi ve öğrendiğim yalan sevgi

ne de çabuk değişirmiş doğru bildiklerim..
zaman mı sen mi yanılttın beni
bu kimin elinin değdiği bir oyun
ama gör ve inan ki
ben değil "düş"tü senin kurduğun...


Sen değildin, bir düştü kırıldı
Aşk değildi bir umuttu tükendi
Sevda değil bir hayaldi geçti
Cam değil bir yürekti kırıldı &
Sildi tüm doğrularını yeniden başladı yazmaya tükenen kalemim&
Unuttu tüm bildiklerini
Kaybetti benliğini
Ama Benliğindeki Seni Değil&

Onu beceremem ki&