Yalniz... kimseye "günaydin" diyemez.
Sofraya tek tabak, tek kasik, tek catal ve bicak koyar.
Lavabonun bosalmasini beklemek zorunda kalmaz.
Hep tek kisilik bilet alir.
Yan koltuk ya bostur, ya da tanimadigi biri tarafindan doldurulur.
Bütün konusmalari kendi kendinedir.
Telefonunu sadece numarayi yanlis tuslayanlar arar.
Posta kutusunda sadece faturalar vardir.
Sinema da filmi kimsenin elini tutmadan izler.
Isiklari hep kendi söndürür.
Aynasinda sadece kendisi ile göz göze gelir.
Dis fircasi baskasinin fircasiyla asla karismaz.
Kimsenin dogum gününü hatirlamak zorunda degildir, kimse de onunkini.
Istedigi TV kanalini izler ama...
Aldigi zevki ya da duydugu nefreti paylasamaz.
Istedigi saatte yatar ama...
"Allah rahatlik versin" sözünü duymadan.
Sadece kendi dua`larina "amin" der.
Sadece kendine masaj yapar.
Sadece kendi ellerini isitir.
Sadece "kendini düsünür, kendini dinler."
Kimseyi anlamaz, kendisi dahil.
Kimseden ismini duymaz, kimsenin ismini telaffuz etmek zorunda kalmaz.
Hic bir seyi paylasmaz, yanlizligi dahil.
Yanlizin her seyi "sir" dir, her hatirasi itiraf.
Kendini elestirir kiyasiya... Kendini yine kendisi savunur.
YANLIZ, yalniz yasar, ama... yalnizca yasamaz, ayni zamanda ölüdür.
Umarım hiç kimse sevdiklerinden uzak yada ayrı kalmasın!!!!!
alıntı


LinkBack URL
About LinkBacks











Alıntı
