kendimi anlatmak böyle bişi

[Sevdayellerim]

İnsanın kendisini anlatmasından daha zor ne olabilir kısaca ama dürüstçe anlatmak adına kendim..

Bu sözleri yazarken yazar olarak şu anda sayfadaki kalemin sadece kalemtraş tozuyum.

Hayat felsefem; hayatta kaybetsen bile dürüst olarak kaybet bu belki içini acıtır, pişman olursun, keşkeleri sıralarsın ama dürüst olmanın rahatlığını son nefeste hissedersin..

Hayata renkli gözlükle bakmayı severdim..Ama şimdi karakalem bakıyorum beyaz sayfalara buradan karakalemle renkli hissedilen yazılar ve şiirler yazıyorum.

Şiir bir arkadaşımdan etkilenmemle ortaya çıktı şiiri çok severdi bana da şiir tavsiye ederdi;

Eskiden yazıp bırakmıştım bir köşeye, şiir yazdığım notları alıp okudum eski günler canlandı gözümde…

Nedense şiirin en güzeli de aşk şiirleriydi beni çok etkiliyordu bu etki benim ilham perime yaklaşmamı sağladı ve burada şiir ve deneme yazmaya başladım yani benden benim kalbimden geçen şiirler, denemeler… kendime kafamda hayal ettiğim bir peri kızı ve tasviri oluştu kendisini hiç görmediğim ama sanki onu tanımışım gibi biri…

Peri kızına idi artık tüm şiirlerim; bu dünyadan olmayan hiç beraber olamayacağım ama sanki beni duyan bir peri..Kalplerdeki periler güzel olursa şiirler ve yazılarda güzel olurmuş; İlham perim içi ve dışı güzel biri oldu hep ve böyle tasavvur ettim öyle de kalacak…

Şiirler ve yazmak asla bitmemeli desem de bazen okumak vede yazmak ruh halime bağlı sıkıyor beni...

Okunmak mı, yorumlanmak mı,içini dökmek mi,mesaj verebilmek için mi bu yazılarım diyorum kendi kendime...