bir kadını ağlatmak...

[Sevdayellerim]

Bir kadını ağlatmak çok zor değildir aslında..Kadınlar Herşeye ağlayabilirler:bir filme,bir şarkıya,bir yazıya...En az erkekler kadar yani!!Ama kadını yürekten ağlatmak zordur.eğer bir kadın yürekten ağlıyorsa ağlatan onun yüreğine ulaşmış demektir...Ama o yüreğin değerini bilememiş olacak ki ağlatan,gözünü bile kırpmadan teker teker batırır iğneleri yüreğe..İşte ozaman koca bir yumruk gelir oturur boğazına kadının.Yutkunamaz,nefes alamaz;çünkü o koca yumruk canını çok acıtır.Gözleri buğulanır kadının sonra.
Ağlamayacağım,der içinden.Ama engel olamaz işte.Çünkü yüreğine ulaşmıştır birileri ve iğneler saplamaktadır...Bu acıya ne kadar karşı koyabilir ki bir kadın..İnce ince süzülür yaşlar gözünden;önce bir kaç damla,sonra bir yağmur seli...Ve kadın ağlar;HEMDE ÇOk!!!
Sanmayınki gidene ağlar kadın!!Gidenin giderken kopardığı yerdir onu ağlatan,orada bıraktığı yaradır.O yaranın hiç kapanmayacağını,kapansa bile izinin kalacağını bilir kadın;o yüzden ağlar..Ama bilir misiniz? AĞLAMAK KADINLARI OLGUNLAŞTIRIR!!!Her damla daha çok kadın yapar kadınları..Her damla bir derstir çünkü...
Bazen kadınlar ağladığında çoğu insan, "ağlama niye ağlıyorsun ki!!Değmez onun için derler." Bilmediklerindendir böyle demeleri...Çünkü yürekleri acıyan kadınlar ağlamazlarsa ÖLÜRLER!!!İçlerindeki zehirlerdir onları öldüren...Ağlayarak o zehirden kurtulur kadınlar,o irini temizlerler yaralarındaki..Çünkü bilirler,o irin temizlenmezse iltihaba dönüşür yaraları..Dönüşmemesi lazımdır oysa.O yüzden de bolca ağlarlar.Zaman geçer sonra.Kadınlar kendilerine sarılmayı öğrenirler.Umarın öğrenirler,yoksa ruhlar sapkın yollara çarpar kendini..Sapan ruhların doğru yolu bulması da yeni acılar demektir..Bunu bilir kadınlar,o yüzden eninde sonunda öğrenirler kendilerine sarılmayı..
Çok ağlayan kadınlar,bir çok şeyden vazgeçen kadınlardır aslında.Her damla olgunlaştırır kadınları evet ama olgunlaştıkça o safça inandıkları aşk gerçeği onların gözünde küçülür..Küçüldükçe değerini yitirir ve işte o zaman kendilerine sarılıp,yeni bir kadın yaratırlar kendilerinden.Güçlü,yenilmez,mağrur ve aşka inanmayan...
İnsanlar soruyorlar çoğu zaman neden bu kadar çok bekar kadın var diye;hepsi kariyer derdinde olan.Çünkü inançlarını yitirdi o kadınlar.Zamanında Yüreklerine okadar çok iğne saplandı ki,o kadar çok ağladılar ki!!artık kendilerinden başka bir doğru olmadığına inanıyorlar,o yüzden kendilerine sarılıyorlar...
Çünkü biliyorlar ki sarıldıkları adamlar onları hak etmedi;hemde hiçbir zaman!!!Hep bir çıkarları oldu sarıldıkları adamların..eeee ozaman niye sarılsınlar ki...Niye sarılalım ki!!Etrafımızda yürekten ağlayan bir kadın varsa bilin ki olgunlaşıyordur.Bilin ki,gerçekleri kabul etmeye başlamıştır.Bilin ki,artık aşkın olmadığına inanmıştır.Bilin ki,sarılacak tek bir doğrusu kalmıştır..
ODA KİM,NE DİYE SORMAYIN ARTIK!!!ÇOK AĞLAYAN KADINLAR,ENİNDE SONUNDA KENDİLERİNE SARILIRLAR ÇÜNKÜ!!!