kaybedilen işaretler

[Sevdayellerim]

Bir gün anladım ki hayatta kaybettiğim noktalama işaretleri yaşamdan uzaklaştırmış beni
- Kaybettiğim İşaretlerim
Yaşamımda önce virgülü kaybettim Kaybettiğim an cümlelerim basitleşti

Güzel cümleler kuramadım Cümlelerimden korkar oldum her geçen gün basite indirgedim

İlerleyen günlerde ise ünlem işaretini kaybettim. Sessizleşmeye başladım. Kızamıyor, sevinemiyor sitem edemiyordum. Hayatımda heyecanlı ne var ise kayboluyordu.

Ünlemle kalmadı kayıplarım devam etti Soru işaretin ide kaybettim Sorular soramaz oldum Artık soru soramadığım için beni ilgilendiren hiçbir şey kalmamıştı Ne kâinat, ne dünya, ne dost ,ne sevgili, ne kendim m

Kayıplar acı hüzün ve benliğimi götürüyordu hayat denen zaman ise anlamsızlaşmaya başlamıştı

İşaretlerimi aramak çözüm olmuyordu

Uzun zaman geçmedi iki nokta üst üstede beni terketti

artık davranış sebeplerimi başkalarına anlatmama gerek kalmamıştı anlatamıyordum

Bana kalan işaret ise tırnak işareti idi Neden o bana kalmıştı çünküüüüü o beni değil yalnız başkalarının düşüncelerini tekrarlıyordu
Kendine has düşüncesi yoktu

Neden bu işaretleri kaybetmiştim nedeni çok basitti
Özveri bir noktaya kadar olmalıdır o nokta aşıldığında kendimizden alınanların farkına dahi varamayız
Her geçen gün bir işaretimiz solan yaprak misali kaybolur gider tutamayız
Kendimizden verilen tavizlerle sevilmek yerine
BENİ BEN DİYE SEVENİ sevelim

BİZLERİ BİZ YAPAN BU İŞARETLERİMİZDİR