Bir veda bile edemeyişimin ağırlığıydı omuzlarımda taşıdığım.Ağzından çıkacak kısacık bir kelimeyi duyma hayaliydi içimde günden güne büyüyen.Ama yinede ayrı kaldırımlarda yürüsekte her adımımda sen vardın benim.Aldığım her nefeste,gecemde,gündüzümde...peki şimdi neden aynı kaldırımda olmamıza rağmen sen bana bu kdar uzaksın?.. Ve ben veda etmenin hafifliğini yaşamam gerekirken bu yükün altında daha da boğuluyorum...


LinkBack URL
About LinkBacks



Alıntı
