Ey aşk yeter ki halimi anla!

[HaNıM aGa]

Ne yılların hasatında badesin
Ve ne de halin deminde eksilen demsin, sen nerdesin
Hazanın renklerinden buse sunan hüzünsün, hicran namına vazgeçilmezsin
Şairin yüreğinde engin bir denizsin, buruk kalpler için uhdeleşen suhuletin sesisin


Bir ahu figanım sensiz ve şevksiz
Hisler solgunluğunda hevessiz, gözler baksa da fersiz
Kalbim ritimsiz, ruhum serencamında ülfetsiz, dilim dönse de ne basiretsiz
Temaşa ettiğim manzara maverayı sorguluyor ve umutlarım kefenin şevkine giriyor


Nidayım artık anlamın kalanında
Erken göçen umutların sağanağında, kalbim bizar olunca
Gece yorganım, ufuk yatağım olunca serzenişlerim bambaşka ve aşk olmayınca
Mahzunluk her an yanımda, soyulan yaprak dalı, dal ağacın hüznüyle bakınca başka


Ey dirliğimde yumaklaştırdım sabır
Kalbimin kanaat kuyularında mecalsiz kalma, halimi anla
Sahibin kim, ölüm benliğim, aşk vuslatım, mizan vicdanım olduğunu asla unutma
Şayet birlik içinde umut varsa, korkular bilgisizliğin sultasından kurtulursa korkma


Ne kadar fedakârsan aşk orada
Zevkin yelpazesinde ve nefsin badiresinde boğulup kalma
Akıl bilince, irade dirence, merak gereğince, kalp ruhun sesiyle hareket edince
Asla üzülme, yeis içinde nefeslenerek tükenme, nefes müddeti zamandır es geçme


Bir etrafına bak ve göcenleri anla
Varlık namına her neyin varsa, kuvvetin banisini unutma
Tevdi edilen zamanda ve emanetlerin kalanında ibret ve irfan sayfanı yokla
Bir hoş seda bırakmak şayet senin anlamsızsa, şecerende bulunan lekeleri hatırla


Rahmet gerekçeli berekettir unutma
Niyaz niyetinle anlamlı soldurma, itaat kulluk için farkla
Sadakat ihsanla birliği bulunca ve ihlâs kalbinde umutların bereketinde kalınca
Ölümün nezaketini hatırla, fevkalade sessiz ve edebi konuda rakipsizdir aşk konuysa




Mustafa CİLASUN