sensizlik benim canımı acıtan

[candy5]

bir garip hüzün çöker insana
el ayak çekilince

tek başına kalırsın dünyada
etraf sessizleşince

inan bu ev alışamadı
hiçbir zaman sensizliğe

şimdi sensizlik oturuyor
kalkıp gittiğin yerde

İki beceriksiz hayat muhasebecisi olduk biz seninle...Beceremedik...Ne olabilecekleri ne de aşkın ağırlığını hesaplayabildik.En büyük yanılgı duygusu oynarken çıkarmış ortaya.bunu da bilemedik...Sessiz kaldığımız anlarda bağrıştık aslında.

Yokluğunu sensizliğinle dolduruyorum şimdi...Solda bir yerde bir şey kanıyor...ürkek kuş gibi sesler veriyor zaman zaman.
Sevmek...
Ne zor bir şeymiş meğer...
En zoru da kendini sevmediğine ikna etmeye çabalamakmış...

Yokluğuna sarılıyorum,boşluklarla avunuyorum sanki...Kalmak çok mu zordu?
Nedennnn!!!!!Nedennnnnnnnn!!!!!!!!!
Dönme deyiveresim geliyor ama korkuyorum.Ya dönmezsen?
Gitmelerine rağmen gel...
Yaşam kırıntılarımız kalsın bende her kaçışında,her çekip gidişinde...Sensizliğim benim...Sensizlik
Sensiz...Bomboş gibiyim...


yalnızlığa elbet alışır bedenim
yalnızlıkla belki de başa çıkabilirim

çok zor gelse bile yaşar öğrenirim
sensizlik benim canımı acıtan


Ağlıyamıyorum...yalnız değilim belki de...Sensizliğin görür beni diye siniyorum içime.Yanlış yapamıyorum yokluğuna bile.sanki herşey sensizliğin de gizli sana dair ne varsa bende...yokluğunda yokluklara hesap verir oldum...Her an yanımda olmayan bir siluet...Ve gözlerin daha şimdi gözlerimdeymiş gibi...Bakışlarını arıyorum,seni arıyorum,nefesini,tenini...
Zor ...Çok zor...Artık nefes almak bile zor...Gitme diyemem ki sana.ama kalmanı isterim.Dünyanın neresinde olursan ol aslında bendesin...bunu ne zaman öğrenirsin bilemiyorum...Artık sen de sensizliğin de cnaımı acıtıyor...

bir derin korku düşer ruhuma
duvarlar seslenince

karanlık oyun oynar aklıma
gölgeler dans edince

inan bana alışamadım
hiçbir zaman sensizliğe

şimdi sensizlik dolaşıyor
çıkıp gittiğin bu evde

Şimdi dön...Gel ne olursun..Ve gitme...Bende kal...sensizlik rahat kalsın...kendi boşluklarını kendin doldur...çünkü şimdi sadece
SENSİZLİK BENİM CANIMI ACITAN.....
yalnızlığa elbet alışır bedenim
yalnızlıkla belki de başa çıkabilirim

çok zor gelse bile yaşar öğrenirim
sensizlik benim canımı acıtan

Ben seni sensizliğni bile sevebilecek kadar sevdim...Hiç bilmesen de...Hiç söyleyemesem de...anlaman gerekirdi...Kalman gerekirdi...