Her Paragrafı Ayrı Bir Sitem... Ömer Köroğlu

[''ARAZ'']

Her Paragrafı Ayrı Bir Sitem... Ömer Köroğlu


Kara kalplerden yeter çektiğim… Ne dost, ne arkadaş, hepsi elinde işlemeli hançerlerle arkamda… Kime güvensem, pişman etme kabiliyetine sahipti, kimi sevsem beni daha en başından kaybetti. Ellerimin uzanabildiği yerde olanlardan aldım hep darbe, ama kin tutmadım yinede kimseye.

Gönlüm desen ona keza. Derbeder olmuş hayat yolunda. Kime dokunsa gözyaşı, kime dokunsa bin ah aldı. Cefakeş oldum ömrüme aldıklarım sayesinde, ama nedense dostum dediğimin hep eli ensemde, al aşağı etmek derdinde…

Çok güzeller gördüm… Bahtı kara. Yüreği yara… Her günü birbiriyle kel alaka. Herkesi baktırırken kendilerine, kendileri bakamıyordu içlerinde devrilen gemilere… Göğüs kafeslerinde yaşardı onulmaz yara, ama herkes mutlu sanırdı güleç görünce. Ama bilmiyordu hiç kimse insanın içinde olanları, batıp çıkanları, yitip gidenleri…

Her paragrafı ayrı bi yazı bu… Her satırı, herkese sitem. Herkese naz. Kim bilir; el aman çeker belki, seviyorum dediklerim biraz…