SeNsİz KaLAn Bu ŞeHrİ YaKmAyI ÇoK İsTeRdİm..

[Lord_Mavi_qüL]

Sensiz Kalan Bu sehri Yakmayi Çok istedim
Mavi bir aleve dönüstürdüm yüregimi bir anda Tutusturmak istedim beni böyle umarsiz Birakip gittigin bu zalim sehri Yakamadim; gözlerin dikildi karsima bir caddenin tam ortasinda inanilmaz güzel bakiyordu gözlerime, hafif islak En özel, en bilinmeyen türleri açmisti papatyalarin Hatiralarinla titriyordu içim; kuslar kanatiyordu gönlümü Simsiyah bulutlar geçiyordu gögümden Anlamak üzereydim Neronun Romayi neden yaktigini Karanlik bir koridor açildi önümde; anlayamadim Yenik düsmüs bir Napolyon kadar mutsuzdum aslinda intihara kalkisan caresizler kadar çaresiz Yakmak üzereydim ki bu sehri, hatiralarin içli bir yagmur gibi bosandi üzerime Kediler geçti birden kavsaklarindan sehrin Aci aci miyavladilar, gözlerime baktilar, kizgindilar, kirgindirlar Onlar da tutulmuslar anladim sana bendeki kadar Onlar da terk ettigin bu sehri çaresiz Yakmak istiyorlar, yakamiyorlar Saçlarin dikildi karsima bir sokak kösesinde Her telinde parmaklarimin izleri parliyordu Benzersiz kokunu aliyordu kivrimlarindan rüzgar Gözleri doluyordu saçlarina bakan kedilerin Her biri bir kenarda darmadagin Çömelip kaliyordu, yutkunuyordu Rengi kaçiyordu pencerelerde perdelerin Nereye yürüdüysem bakisin, durusun ,sesin Anladim; söndürmeliyim tutusan yüregimi Kendimi yakmis olurum yakarsam bu sehri Çünkü sen her seyinle bendesin...