İlla Edep İlla Edep

[((HeZzAL))]

Osmanlı devrinde yaşamış arif ve meşhur şair Yusuf Nabi (rah.) 1678 yılında bir kafile ile hac yolculuğuna çıkmıştı.

Kafilede devletin ileri gelen paşalı da bulunuyordu.
Kafile hicaz bölgesine girince Hz. Peygamber’i ziyaret aşkı Nabi’yi iyice sardı; öyle ki vücudu bir hoş oldu uykusu kaçtı hiç uyumadı. Kafile gece yarısı Peygamber şehri Medine-i Münevvere’ye yaklaştı. Kafilede bulunan Eyüplü Rami Mehmed Paşa o esnada kıble tarafına doğru ayaklarını uzatmış uyuyordu. Resul-i Kibriya’nın (s.a.v) beldesine girerken arkadaşlarında gördüğü bu manzara Nabi’ye hiç de hoş gelmedi. Paşayı uyandıracak bir şekilde şu meşhur beyitleri söylemeye başladı:

Sakın terk-i edepten küy-i mahbub-ı Hüdadır bu!

Nazargah-i ilahidir Makam-ı Mustafa’dır bu.

Müraat-ı edep şartıyla gir Nabi bu dergaha

Metaf-ı kudsiyadır büsegah-ı enbiyadır bu.


Açıklaması şöyledir:

Edebi terk etmekten sakın! Zira burası Allah-u Teala’nın beldesidir.

Burası Hak Teala’nın devamlı nazar kıldığı bir yerdir;

Muhammed Mustafa’nın (s.a.v) makamıdır.

Ey Nabi bu dergaha edebin şartlarına dikkat ederek gir.

Sakın edebi basite alma.

Burası büyük meleklerin etrafında pervane gibi döndüğü

peygamberlerin eğilip eşini öptüğü bir yerdir.

Bu beyitleri işiten paşa gözünü açtı hemen kendine geldi ikazın sebebini anladı ayaklarını topladı doğruldu. Nabi’ye dönerek:

-Ne zaman yazdın bunları? Senden başka duyan oldu mu onları? Diye sordu. Yusuf Nabi:

-Bunları daha önce herhangi bir yerde söylemiş değilim. Şimdi sizi bu halde görünce elimde olmadan yüksek sesle söylemeye başladım. İkimizden başka bilen yok! dedi.
Paşa: -Öyleyse bu aramızda kalsın diye ikaz etti. Nabi sustu yola devam ettiler.

Kafile sabah ezanına yakın Hz. Resulullah’ın mescidine yaklaştı. Bir de baktılar ki mescidin minarelerinde müezzinler ezandan önce Nabi’nin: “Sakın terk-i edepten…” beytiyle başlayan natını okuyorlar. Nabi ve paşa hayret ettiler. Mescide girdiler namaz kıldıktan sonra hemen baş müezzinin yanıa koştular.
Nabi heyecanla:
-Allah adına peygamber aşkına söyle siz ezandan önce okuduğunuz o beyitleri kimden nerede ve nasıl öğrendiniz? diye sordu. Müezzin önce cevap vermek istemedi nabi ısrar ve rica etti. Bunun üzerine müezzin:

-Resul-i Kibriya (s.a.v) Efendimiz bu gece tüm müezzinlerin rüyasını şereflendirerek:

“Ümmetimden Nabi isimli birisi beni ziyarete geliyor. Bana olan aşkı her şeyin üzerindedir. Kalkın ezandan önce onun benim için yazdığı beyitleri okuyarak kendisini karşılayın mescidime girişini kutlayın!” buyurdu. Biz de Efendimizin emirlerini yerine getirdik dedi. Nabi hepten şaşırdı ve heyecanlandı dayanamadı ağladı. Göz yaşları içinde müezzine tekrar:

-O iki cihanın efendisi gerçekten Nabi mi dedi O benim ümmetimdendir mi buyurdu? diye sordu. Müezzin:

-Evet Nabi dedi o benim ümmetimdendir buyurdu deyince Nabi bu iltifata daha fazla dayanamadı sevincinden düşüp bayıldı.
Bir zaman sonra ayıldığında paşayı ve müezzini yanında ağlarken buldu.

Kaynaklarıyla Tasavvuf-8-; Dilaver Selvi; “Ziyaret Edepleri Ve Yolculuk Hükümleri”

[Metin21]

Tüylerim Bu satırları Okumaya Başladıgım da Diken Diken Oldu...
Ümmetimden Nabi isimli birisi beni ziyarete geliyor. Bana olan aşkı her şeyin üzerindedir. Kalkın ezandan önce onun benim için yazdığı beyitleri okuyarak kendisini karşılayın mescidime girişini kutlayın!” buyurdu

Paylasımın İçin Tşkler..

[((HeZzAL))]

Rica ederim alaka gösterip okudunuz için ben tşk ederim..