Açıkçası konunun başlığına baktığımda böyle bir paylaşım beklemiyordum.. bu paylaşım yapılan tüm paylaşımlardan en iyisi diyebilirim gerçektende öyle..
ve sizin anlattığınız gibi okumaya ara verince uzaklaşıyor insan ister istemez.. nefsimiz uzaklaştırıyor..
ama okuyunca ruhum öyle bağlanıyor ki asla kopamıyorum ondan okudukça okuyasım geliyor.. okumadan önce uykumun geldiğini hatırlarım, ama okudukça direncimin arttığının farkına varırım..
heleki birde o her bir harfine kurban olduğum kuranı kerimi okurken efendimizi hayal ederek ve ona bir gün kavuşucağım günü niyet ederek okudukça daha fazla bağlanıyorum..
gül'ü çok seviyorum hemde çok..
çünkü güllerin efendisi var gönlümün Sultanı olan efendimiz(s.a.v.)
o'na canım feda..
ve okurken neyi farkediyorum biliyormusunuz..
okuduğum her harfin tüm bedenimde dolaştığını hisediyorum ağzımdan çıkan her kelimenin bedenimde dolaşıp öyle çıktığını hissediyorum)
Rabbim bizleri din'den, iman'dan ve kuran-ı kerimden ayırmasın.. biz aciz kullarını afvı ihsan eylesin..
Allah razı olsun..


LinkBack URL
About LinkBacks



Alıntı
)
