ve aleyküm selam
köye gezmek için gittiğim zaman bi 5 yıl önce kadar..
teyzemler ile bi akrabamızdan eve gidiyorduk..
köyün bir delisi vardı hiç görmemiştim genelde teyzemler korkutlarını söylerlerdi..
neyse..
eve giderken okulun önünde elinde köylülerin verdiği küçük bir kavun kesip tam yiyecekken bizi gördü.. ve hemen bize ikram etti o an şaşırdım hem teyzelerimin söyledikleri sözler aklıma geldiği için hemde adı deli diye konumuş birisinden bu ikramı görmek biraz tuhaf kaçtı..
ısrarla almamızı söyledi teyzelerim kabul etmedi bende haliyle kabul etmedim ama baktık ki kurtuluş yok neyse verdiği dilimi aldım)
yanımda duran yeğenime verdim.. iirenmekten değil ama neden yemediğimi bende şimdi merak ediyorum..
çünkü ben kolay kolay irenen birisi değilim..
neyse ertesi gün ninemin evine geldi aç olduğunu söyledi zaten genelde köylüler bakardı oda benm şansıma ben oradayken geldi.
yemek yedi derken teyzemde çay demlemiş.. onun o gün kü ikramını o hoş görüsünü görüpte bir çay ikram etmemek olmaz..
çayı verirken..
adı deli diye konumuş amcanın gözlernde..
saflığı gördüm.. çok saf, temiz kalpli hiç bir karşılık beklemeyen.. birisinin ve ona verdiği yiyeceği ve içeceği aldığı anki sevinci..
anlatılmaz..
o anı yaşamak lazım..
bana bir deliden çok kalbi temiz olankalbinde kirin zerre kadar izi olmayan akıllı biri gibi göründü.. ki bence öyleydi..
benm anlattığım olay senin ki kadar ders verici olmasa da yaşadığım bu anıyı paylaşmak istedim..
Allah razı olsun çok güzel bir paylaşımdı)


LinkBack URL
About LinkBacks



Alıntı
)
.
