Sevginin Kökeni...
İlk insanın yaradılışından beri insanı içten içe saran, huzura
mutluluğa gark eden, ruhun fırtınalarını dindiren bir güç olarak sevgi;
günümüze dek ilâhi tesiriyle dertlere şifa, hastalara deva,
aşıklara vefâ kaynağı oldu.
Kıyamete kadar da hayatın dinamizmi hep sevgi olacaktır.
İnsanın Allah'a yönelişi, yalnız O'nun hasretiyle kanatlanması sevgi,
sevgi ve sevgidendir.Çünkü Allah insanı yeryüzünün en şerefli
mahluku olarak severek yaratmıştır. Mecnun'un destanlaşması,
ferhat'ın dağlar delmesi ruhlarının sevgiyle mayalanmasındandır.
Bu bağlamda Mansur'un yakılması,Nesimi'nin yüzülmesi,
Hz.İbrahim'in ateşi gülistan görmesi sevgidendir.
Sevmeyen ruhların yükselmesi imkansızdır. Çiçekler ve kelebekler,
güller ve bülbüller sevgiyle gerilir,kuşlar sevgiyle uçuşur,
bebekler annenin şefkat dolu kucağında sevgiyle büyür.
Gönüller kapısının anahtarı sevgidir.
Mutluluğun ve sonsuzluğun şifresi bu kelimedir.
Sevgi var yürek dolusu aşık meltemlerin tatlı aleviyle ruhun
derinliklerine kök salmış gibi.Sevgi var, denizlere yelken açarcasına
Allah aşkıyla kanatlandıran ; bütün sevgileri besleyen ,
eskimeyen eksilmeyen ...
Ve bütün sevgilerin kaynağı Allah sevgisi...
"Sensiz olmaz" deyince aklınıza
kim geliyorsa Allah sizi onsuz bırakmasın. ..
![]()