AĞLAMAK

[EtTe_056]

AĞLAMAK



Bilse insan bu dünyanın derdini

Bu dünyaya gelişine ağlar.

Anlasa omuzlarındaki yükün ağırlığını

Kaldıracağı yükün büyüklüğüne ağlar.



Ağlayarak girer herkes bu kapıdan

Unutur, gülmeye başlar ardından

Düşünse ilk ağladığını yaşlanmadan

Su gibi akıp giden zamana ağlar.



Zamanla anlıyor insan acizliğin

Gözünden geçiriyor yaşadığı halini

Düşünmeden yaşadığı ölüm vehmini

Yaşarken düşünse öleceğine ağlar.



Bilse insan son olmadığını ölümün

Faydasız olduğunu malın ve evladın

Şükürsüz yediği her lokmanın

Boğazına takılmadan rahat yediğine ağlar.



İnsan bilmez ağlamanın değerini

Güler kahkahayla bilmez kederini

Hevesle yaşar düşünmez son demini

Görse günahını nemlenmemiş gözüne ağlar.


Bilse insan rahmetini yaratanın

Ağlar mıydı haline onsuz geçen zamanın?

Hala farkında değilse gaflet uykusunun

Döşeğini terk edip hicret etmediğine ağlar