Güneş gibi doğarken hayalin düşünceme
Aşkının gölgesinde okurum aşk ilmini
Aşkın silicidir yar bir bengisu özüme
Aşkınla ilmek ilmek dokurum yüreğimi
Gözün değse gözüme gül yüzünle bir gülsen
Haram olur ağlamak gülşene döner gönlüm
Asırlar sonra yine Mekkeden çıkıp gelsen
Senin için sevgili Medine olur gönlüm
Sensizlik girdabında çırpınırken insanlık
Lütfedip de efendim elini vermezmisin
Yetim kalmış ümmetin sarmış parçalanmıştı
Seslenip de öteden yine ruh vermezmisin
İntizarınla mahzun derbederim her gece
Gülzarından konsaydı kalbime bir nur yeter
Nisan yağmuru ol dol hücre hücre içime
ARINDIR BENİ BENDEN YALNIZLIĞIMDA SES VER