Gel Kar(ın)daşım

[snnkarakas]

İnsanoğlu var oldu bir erkekle dişiden
O Adem O Peygamber belliydi gelişinden
Annesiz babasızdı yaratıldı balçıktan
Tüm insanlara ruhundan üflemişti Yaradan
Yoktan ve örneksizken yaratıldı ilk insan
Her şeyin esmasını öğretmişti o Rahman
Sen ya benim kardaşım ya da karındaşımsın
On sekiz bin alem içinde dünyadaşımsın
Kendini bilip Rabbini bilen kardaşımsın
Babamız bir anamız bir elbet karındaşımsın
Sen benim gibi düşünmek zorunda değilsin
Bırak insan insanlığın önünde eğilsin
Ben, ben gibi olabilirsem bakarsın bana
Düşün her insan bir alemdir atma yabana
Tercih senin doğrun senin seçtiysen eğer
İnsanlığa faydası yoksa ne kıymet değer
Zorlama beni sen kendini bilirsen işte
Doğrusu budur yanlış yok bu gidişte
Nasıl dünya renkahenk, değildir siyah beyaz
Güzel gör güzel konuş yalnız insan için yaz
Yanlışı görür isen söyle dilin konuşsun
Uygulamayı doğru yap ki muhatap sussun
Sen de öleceksin bütün ölenler gibi
Delinecek zannettin sensiz dünyanın dibi
Gassallar yıkayacak buz gibi mermerlerde
Bütün sevgiler biter ve bütün değerler de
Buraya kadar bütün bakışlarımız ortak
Sonrası sana muamma benim için mutlak
Toprakta bitecekse hesaplar ne olacak
İnanıyorum bir gün hesaplar sorulacak
Ne zulmetmek var bende ne de zulme uğramak
Temel hedef insandır insana saygı duymak.