Abid bir zat, evden karisina ise gidiyorum diyerek ayrilir, fakat dogru tekkeye cekilerek ibadete baslardi. Aksam eve geldiginde de "calistigim zat cok cömert bir kimse... Ondan para istemeye utaniyorum. On gün sonra ücretimin tamamini toptan verecek" derdi.
Onuncu gün gene evinden ayrilmisti., ise gidiyorum diye. Dogruca Savmaaya(tekket) gitti., ibadetine basladi. Aksam üzeri yine evine dönecekti... Hanimina ne demeli, on gün doldu diye düsünüyor ve mahzun mahzun yoluna devam ediyordu. Evine yaklasti... Evden sicak ve leziz yemek kokusu duydu. Sasirmist1. Acaba karisi yiyecegi nereden almisti. Eve geldiginde karisi kapida karsiladi, neseliydi. Kocasina olanlari söyle anlatti:
-Calistigin adam hakikaten cömert bir kimse imis... Ögle vakti idi, nur yüzlü iki kisi gelerek bana: "Bunlar kocanin is ücretidir, Eger bundan sonra da isine devam eder ve daha fazla calisirsa daha fazla ücret verilecektir." dediler ve taze kesilmis koyun eti, bir kisim yiyecek, ve bir kese de altin verdiler. Allah razi olsun o kimseden... Cünkü acliktan artik tahammülümüz kalmamisti."
Karisindan bu sözleri dinleyen dervis Allah'a sükredip, ibadetine de devam etti. Cünkü o yiyecek ona Allah tarafindan gönderilmisti.Allah (c.c.) neye kadir degil ki!
Ölüyorum ALLAH'ım
Bu da oldu işte.
Her ölüm erken ölümdür
Biliyorum ALLAH'ım.
Ama, ayrıca, aldığın şu hayat
Fena değildir...
Üstü kalsın...