◊ KALBİN Nerede İse Orası SENİNLEDİR ◊

[polis56]

hatırlayamadığım bir sahabe Peygamberimize bakarken birden ağlamaya başlar… Peygamberimiz (asm) sorar: “Neden ağlıyorsun?” Gözleri yaşlı sahabe cevap verir: “Ey Allah’ın sevgilisi, sen Peygambersin, bir gün bizler öleceğiz. Sen Rabbine kavuşacaksın ve Cennete gideceksin; ama bizim ne olacağımız belli değil… Ben öldükten sonra, bir daha seni hiç göremezsem diye korkuyorum… Beni ağlatan bu…”


Duygulanır Efendimiz (asm), “Üzülme” der: “Üzülme, çünkü kişi sevdiği ile beraberdir… Orada da öyle olacaktır…”


Sahabe için Cehennem, biraz da Peygambersiz kalmak, onu görememektir…


Bu sevgidir, bu bağlılıktır onları Cennete taşıyan…


Sahabeyi sahabe yapan…


Peygamberimizin (asm) vefat ettiğini öğrendiğinde, “Kim Muhammed öldü, derse; onun boynunu vururum” diyen Hazret-i Ömer de bilmektedir her nefsin bir gün gelip ölümü tadacağını; ama dayanamamıştır gitmesine…


Vefat ettiğini öğrendiği an onu özlemeye başlamıştır çünkü…


Yokluğudur onun gözlerini dolduran…


Özlemekte miyiz Hazreti Muhammed’i (asm)?


Zaman zaman bizim de gözlerimizi doldurmakta mıdır onu özlemek?


“Muhammed öldü” diyenlerin, ona “ölü” muamelesi yapanların boynunu vurmak geçmekte midir bizim de içimizden?


Onu bir gün görebilme ihtimali düştüğünde içimize, titremekte midir göz kapaklarımız?


Hazret-i Peygambere mektup yazan liseli çocukları gördüğünüzde bakışlarınız dalıp gider mi çok uzaklara? Sevgiyle ve inatla hiç önünüzdeki boşluğa “Lebbeyk ya Muhammed (asm)” diye bağırmak geçer mi içinizden?


Bir kalbi kalp yapan, o kalbin içinde hayat bulanlardır…


Kalbimizdeki ne ise, biz oyuz aslında…


Geri kalan teferruat…


Geri kalan, et, kemik, kan...


Birkaç kelime…


Birkaç uzun cümle…


İşlerimiz, cinsiyetimiz, memleketlerimiz, ne zaman doğup ne zaman öldüğümüz...


Birbirlerini seven dostlar için edilen bir duâ vardır. “Allah sizi Cennette komşu yapsın” denir onlara…


Allah sizi sevdiklerinizle komşu yapsın…

[RoSe.YaRD.]

amin
ne güzel bir paylaşım bu..
çok doğru sözler, çok güzel sözler, bunu okurken duygulanmamak ürpermemek elde değil..
ben bazen düşünürdüm düşüncelere dalardım acaba sevidğin hani annen baban kardeşlerin ya da eşin çocukların v.s.
sevdiğin her kimse acaba ölünce onları görebilicek miyim ya da onlarla olabilicek miyim..
belki sırf onlarla sevdiklerimle cennette bir arada olabilmek için gözyaşlarıma boğulmuş bir şekilde dua ettiğimi hatırlarım..
hani derler ya Allah'ım sen cennetin en güzel yerini nasip et diye..
cennetin en güzel yeri sevdiklerinle olduğun yerdir..
sen yeterki canı gönülden kalpten iste Allah yolunda hicat et işte o zaman duaların kabul olur İnşaAllahurahman...
Allah razı olsun
yüreğine ellerine sağlık