Mujdeler olsun; asil hayati ziddinda arayanlara…

[PENİTENT_56]

Muminlerin gonul ufkunu ask rengine boyayacak bir kurban bayrami
daha geliyor.
Kizil safaklarin gunduzu mustuladigi gibi Ebediyet gununu mujdeleyen
bir kurban bayramini daha idrak etmeye hazirlaniyoruz.

Tekbirler esliginde tenler; asli olan toprakla bulusacak. Askin
rengine boyayacak kara topragi. Gonullerin ozu; zaman ve mekani
asacak, olumde bulacak hayatin hakikisini…

Mujdeler olsun; asil hayati ziddinda arayanlara…

"Bu cihan tamamiyla fanidir; aradigini sebatli, kararli âlemde ara!
Suretin sifirdan ibarettir; diledigini mana âleminde dile!
Aci ve tuzlu cani kilic onune koy, feda et de tatli bir deniz gibi
olan cani al!"

Kurban bayrami geliyor; bicak keskinliginde hallerle Ismail'in
yumusak basliligini anlatmaya…

"Can vermek asigin vergisidir."
AsIklar nerde?

"Hak ugruna ekmek verirsen sana ekmek verirler; Hak ugruna can
verirsen sana da can bahsederler."
Olmeyecek can isteyenler nerde?
Kurban bayrami geliyor; hani Ismail' ler nerede?

Korkma; bu yolda olum asil hayattir!
Bu yolda nefsini oldurenlere olumsuz can bagislanir.

"Carsilarda pazarlarda daima iki melek duâ ederek derler
ki; 'Yoksullara yardim edenlere, ihsanlarda bulunanlara fazlasiyla
ver. Cimrilerin mallarini da yok et.
Hele canini verene, bogazini uzatip yaratana kurban olana...
O kimse, Hz. Ismail gibi bogazini uzatmis, Allah yolunda kurban
olmaya hazirlanmistir. Fakat Allah o bogazi kestirmez.

Iste sehitler de, Allah yolunda canlarini feda ettikleri icin
diridirler. Hosturlar. Sen atese tapanlar gibi bedene bakma.
Cunku Cenab-i Hakk, onlara gamdan, eziyetten, kotulukten emîn bir
rûh ihsan etmistir."

Kurban bayrami, bir kiyamet sahnesidir.

"Insanin cevheri, manevî ve ruhanî gucu, karayi da kapatir, denizi
de. Alacali okuzler, yani kotu dusunceli kâfirler ve fasIklar, o
kurban bayraminda bogazlanirlar.
Korkunc bayram gunu olan kiyamet gunu, muminlere bayram gunu¬dur.
Okuzlere de olum gunu."

O gun teni icin yasayanlar icin helak gunudur; ruhuyla yasayanlar
ise; sevdikleriyle beraber olur; yer, icer, sevinir. Iste kurban
sahnesi bu yolun sonunu hatirlatir.

"Ten midesi insani samanliga ceker; gonul midesi reyhanliga. Ot ve
arpa yiyen kurban olur. Hudâ nûru ile gidalanan Kur'an olur."

Oyleyse ey insan; sen de ten sigirini Allah in emir ve yasaklarina
uyma yolunda kurban et ki; ruhun dirilsin.

Hz. Musa'nin kurbaninin oluyu diriltmesi gibi senin de olmeye yuz
tutmus ruhuna can bahsedilsin!

"Ruhlarin hasrini istiyorsaniz, bu sigiri, yani nefsi kurban ediniz."
...

Bir kurban bayrami daha geliyor, tekbir getirin!
Oyle tekbir getirin ki nefisler kendini kurbanlik koc zannetsin;
basini vecd ile yere koysun!
"Onlar tekbîr getirip namaza girince, kurban gibi bu dunyadan cikip
gittiler.
Ey imam, namaza baslarken Allâh u ekber demenin mânâsi
sudur: "Allâh'im, biz senin huzûrunda kurban olduk."
Kurban keserken Allâh u ekber dersin ya. Iste, oldurulmeye layik
olan nefsi kurban ederken de bu soz soylenir.
O esnada beden Ismail, can da Halîl Ibrahim gibidir. Can, bu semiz
bedenin hevâ ve hevesini kesmek icin tekbîr getirince beden
sehvetlerden, hirslardan kurtulur,
namazda "Bismillahirrahmânirrahîm" demekle kurban olur gider.
Namaz kilanlar, kiyâmette oldugu gibi, Allâh'in huzûrunda saflar
halinde dururlar, sorguya, hesap vermeye, yalvarmaya koyulurlar."

Her ibadette olumden bir tat vardir. Eger oyle olmasaydi gunde yirmi
kere olumu hatirlamaya kim muvaffak olurdu?

"Sen de niyaz ve yoksullukta kendini olu yap! Isa'nin nefesi seni
diriltsin, kendisi gibi guzel ve mutlu bir hale getirsin."

Ibadet icin dunya hayatini durduran; isinin basindan kalkan,
uykusunun en koyusundan uyanan, sohbetini en tatli yerinden bolen;
bir nevi olmus gibi hayatini durdurur. Nefis bu olum tadindan
hoslanmaz. Ama nefsi bu olumlere alistirmak gerek. Cunku:

"Bazi oldurmeler hayat verir. Bahcivan agaclari budamasa dallar
gelisir mi? Terzi kumasi parca parca etmese elbise cikar mi?"

Canini, malini, zamanini ve butun imkanini nefsinin arzusuna degil;
sanki olmus de miras birakmiscasina Allah yolunda, baskalarina
harcayan, olumden bir nevi lezzet tatmis olur. Ama ibadet icin
nefsin hevasini olduren, nihayet olumun tadina oyle alisir ki,
olumden korkmaz, hatta ona mustak olur. Cunku nefsin kan diyeti
olumsuz candir.

"Biz degeri de bulduk kan diyetini de. Ve o yuzden can vermeye
kostuk.
Ey asIk! AsIklarin hayati olumledir. Gonlu gonul vermekten baska bir
suretle bulamazsin!"

"Su cinarin yapraklari dokulurse Hudâ ona yapraksizlik azigi
bagislar."

"Olum gibi gorunen, fakat hakikatte olumsuzluk olan hal, bize helal
olmustur. Bu dunyada maddî rizkin kesilmesi veya azalmasi da, bize
oteki dunyanin rizki olmustur.
Bizi korkutan, can vermenin gorunusu, dis yuzu; olumdur, îc yuzu ise
diriliktir, yasayistir. Gorunuste bir tukenmedir. Hakikatte ebedî
hayattir."

Oyle degil mi?
Her hayatin bedeli olum degil mi?
Nebatlar kendilerini hayvanlara feda ederler de gorur, duyar, yurur
hale gelirler. Hayvanlar da canlarini insana feda ederler de
dusunur, bilir bir can olurlar. Ya insan?

"Can da, canana kavusmak isterse, esyasini, pilini pirtisini
sonsuzluk âlemine tasir. Boylece insan bedeni cesitli mertebelerden
gecip, ruha (ilahî emanete) kavusunca, o bedene yerlesen ruh,
cananini, aslini aramazsa husrana duser. Gerisin geriye gider, insan
mertebesinden hayvan merte¬besine tenzil eder. Oradan da daha
asagilara, hayvandan da daha asagi mertebeye duser."

Insan da nefsini ve aklini feda etmeden insan i kamil olabilir mi
hic?

"Butun hayvanlari insan icin, butun insanlari da bir akil icin oldur
gitsin. Esref-i mahluk olan insana hayvanlar kurban oldugu gibi;
butun insanlarin akil ve hevalari da peygamberlere kurban olsun."

Gel ey "zahire dalmis, ahirden gaflete dusmus" aklim. Gel
de "Mustafa'nin onunde seni kurban edeyim."
Edeyim de gozune gerilmis su karanlik dunya gecesi
yirtilsin, "yevmiddin" gunesi gonul ufkuna dogsun.

Bir kurban bayrami daha geliyor, safak kizili renginde…
Gece gibi karanlik nefisleri yatirin kara yere!

Her safakta geceyi kurban ederler. Gun dogumunu mustulayan kizillik;
gecenin kanindandir.
Sen de ey nefsim; su karanlik dunya hayatinin kanini akitmadan ebedi
gunduze dogacagini mi sanirsin?

Gece her sabah gunesi dogurmak icin kendini kurban eder. Oyleyse ey
nefsim sen de kendi kurban et de ruh gunesi olarak dog!

yüzakı dergisi... alıntı

[RoSe.YaRD.]

Ibadet icin dunya hayatini durduran; isinin basindan kalkan,
uykusunun en koyusundan uyanan, sohbetini en tatli yerinden bolen;
bir nevi olmus gibi hayatini durdurur. Nefis bu olum tadindan
hoslanmaz. Ama nefsi bu olumlere alistirmak gerek. Cunku:

"Bazi oldurmeler hayat verir. Bahcivan agaclari budamasa dallar
gelisir mi? Terzi kumasi parca parca etmese elbise cikar mi?"

Canini, malini, zamanini ve butun imkanini nefsinin arzusuna degil;
sanki olmus de miras birakmiscasina Allah yolunda, baskalarina
harcayan, olumden bir nevi lezzet tatmis olur. Ama ibadet icin
nefsin hevasini olduren, nihayet olumun tadina oyle alisir ki,
olumden korkmaz, hatta ona mustak olur. Cunku nefsin kan diyeti
olumsuz candir.

Bu kıtası ve son kıtası çok dikkatimi çekti ve tüm gerçeklikleriyle anlatıyor herşeyi..
ne kadar güzel bir paylaşım bu..
biraz geç oldu ama Allah razı olsun abi çok güzeldi..
çok anlamlı ve ders alınması gereken bir paylaşım tüm arkadaşlara baştan sona kadar okumalarını tavsiye ediyorum..
Allah'ın rahmeti üzerinize olsun))