Eleştiri ve Eleştirmek

[Sevdayellerim]

• 
  Eleştirmek aslında çok çok yararlı bir şeydir. Ancak bizim insanımızda malesef bu durum karşı tarafın eksiklerini görmesini sağlayıp düzeltmesine yardımcı olmasından çıkıp “ehehey açığını buldum keretanın” şeklinde bir hal almıştır.
  İsterdim ki eleştiriyi iyiye, güzele varmak için yapabilsek..
  Zamanın birinde Hindistan‘da ünlü bir ressam varmış. Herkes bu ustanın yapıtlarını kusursuz denecek kadar beğenirmiş. Öğrencilerinden biri kendilerinden son dersini alıp eğitimini bitirdiğinde bilgilerini kullanarak hocasının kendisini değerlendirmesi için bir resim yapıp hocasına getirmiş.
  Hocası “Sen artık Ressam sayılırsın, senin resmini halk değerlendirecek” demiş ve bu resmi şehrin kalabalık meydanında yanında kırmızı mürekkep ile sergileyip resimde görülen hatalara halkın bu mürekkep ile çarpı atmasını isteyen yazı bırakmasını istemiş.
  Öğrencisi denilenleri yaptıktan bir kaç gün sonra resmini görmeye gitmiş. Gördüğü manzaraya oldukça üzülmüş. Resminin üstü tamamen kırmızıdan duvar örülmüşçesine çarpılarla bezenmiş.
  Üzülerek hocasının yanına gitmiş ve olayı anlatmış. Hocası yorum yapmadan bir tane daha resim yapıp bu sefer yanına boyalar ve fırçalarla birlikte, görülen hataların düzeltilmesini yazan not bırakmasını söylemiş.
  Öğrencisi denilenleri yapmış. Bir kaç gün geçmiş, bir kaç hafta geçmiş resimde hiç bir elleme, değişiklik olmamış. Resmi alıp hocasının yanına varmış. Olayı izah edince hocası:
  Sen ilk resminde insanlara fırsat verildiğinde ne kadar acımasız eleştirebileceklerini gördün. Hayatında hiç resim yapmamış insanlar bile gelip senin resminde hata aradı, kendince buldu ve karaladı…
  Oysa ikinci resminde onlardan hatalarını düzeltmelerini istedin, yapıcı olmalarını istedin. Şunu hiç unutma, kötü yönde eleştirmek kolaydır, yapıcı eleştiride bulunmak ise eğitim gerektirir..
  “Eğer bir gün birini bir şeyde eleştirecekseniz, o şeyde en az o kişi kadar bilgili olmalısınız. Yoksa yapıcı değil, yıkıcı olursunuz..”