SEN SEN SEN
Dağ başı yalnızlığı ölümden beter.
Hiç kimse aramasa sormasa beni
Sen gelsen yeter
Huzur ellerinin güzelliğidir
Gözlerin karşımda mutluluk denizi
Her sabah soframızda ekmeğimizi
Sen bölsen yeter
Yüreğim seninle yaylalar kadar serin
Ne bir çizgi hasret, ne bir nokta gam
Yayla dumanı gibi gözlerime her akşam
Sen dolsan yeter
Bende çaresizlik sonsuz kördüğüm
Bende sabır, sende naz
Gündüzünden vazgeçtim, düşümde biraz
Bir yüz görümlüğü sen olsan yeter
Duymasa da hiç kimse
Şâir gönlümün, sende karar kıldığını
Ve içimin şerha şerha yarıldığını
Sen bilsen yeter
Bir gün duysan bittiğimi tükendiğimi
Çıkıp gelsen uzaklardan korkulu ürkek
Bir incecik dal gibi üzerime titreyerek
Eğilsen yeter...
