BENİ BU ŞİİR DOĞURDU

BENİ BU ŞİİR DOĞURDU


Gençliğimin kenar süsü yazlık sinemalar

Çınaraltı, Ülkü& Beyazperdeden arkadaşım Melike Demirağ

Gecelerimi aydınlatan ayışığı, bağışlama beni

Kırk yıl damarımda açan çiçek, ey güzel ütopya

Bağışlama. Bağışlanamam.

Taş duvarları Demirci Hapishanesinin

Avlusunda güneşi öptüğümüz fotoğraf

Dilimden düşmeyen slogan: Bir ki&

Çocuk bakışlarımı güzele boyayan

Eskimiş yanlarımı onaran yeşil vadi

Beş yüz yıldır kalbimi ısıtan Mona Lisa

Sevdiğim kadınların dokunduğu kapı zilleri

Sen de ey kayısı ağacı, gövdene dayayıp sırtımı

içtiğim şarap: Öküzgözü, Buzbağ

Alnımı okşayan akşam rüzgârı, saçımı savuran

Ekmek torbamda taşıdığım kitap: Memleketimden İnsan Manzaraları
Dikiş tutmaz yaram, ruhum yama istemiyor

Yalvarsam, yıkar mı ıslığımı anılar?

Sorularım bana bıçak, sorduklarıma meze

Yorgunum, ne yana kulaç atsam

Dikiş tutmaz yaram, ruhum yama istemiyor

Yalvarsam, yıkar mı ıslığımı anılar?

Sorularım bana bıçak, sorduklarıma meze

Yorgunum, ne yana kulaç atsam

Artık ne bir liman, ne bir güneş

bir daha doğup batmak üzre

Kaldığım yer neresi, kuş olsam

fenerini söndürür gök, yağmur boşanır

Bir saçakaltı bulamam



Bırakayım bir boşluğa, sallansın bedenim

Ya da uzan elim uzan, yastık altında uyuyor revolver