Müsait mi Yüreğin...

Gözbebeklerinde kendim yerine başkasını gördüğüm insan; yalan söylerken
bile nasıl bu kadar masum durabiliyordun?

Oysa ki sarılırken sana, başka bir tenin soğuk kokusunu varmış
bedeninde. Bilmiyordum...

İçten içe ağladığım onca gecenin hesabını nasıl verebilirsin ki. Söyle;
en fazla kaç intiharıma sebep olabilirsin? Yüreğimin sancılarını nasıl
yok edebilirsin?..

Bu gece başka bir başka ölüm gecesi daha? Bu kez gem vurmadan geldim
acılarıma... Senin yüreğin uçurum ve ben hiç korkmadan cesurca ölmeye
razıyım kollarında...

Kahretsin. Sana son bir defa daha sarılmak için o soğuk kokuyu duymaya
bile razı olmak ne kadar acı...

Korkularımı ve heyecanlarımı bir yana koyup, yanıma sadece her zaman
hasret olduğum yüzünü alıp gidiyorum bu gece ölüme....

Peki bir geceliğine müsait mi yüreğin?
Sadece ölüp son bir kez gideceğim