Sensizliğin ilk dakikalarını yaşıyorum
ilk dakikalar ilk açılar sensiz
yaşamanın tadını alamıyorum artık
sensizlik ilk yanlızlık
bir ranzam var artık demirden
ranzamın baş uçunda ufak bir pencere
evet ben her gece o pencereden
ışıklarla dolu olan şehre bakıyorum
Sana sesleniyorum prensessim
sana olan sevdamı
sensizliği haykırıyorum
sessiz kalan çığlıklarımda
biliyorum beni duymuyorsun
göremiyorsun belkide
ama ben bıkmadan usnmadan
sana sesleniyorum seni arıyorum
yıldızları aracı koydum
sana sevdamın ışıltısını yolladım
sen göremesende duyamasanda
seni sevdiğimi her zamanda sevecegimi bil diye
PRENSESSİM
