yağmurlarda ağlar hüngür hüngür
hemde nasıl tutamaz kimse
durdurulamaz yıkar herkesi
çekmez kimse onun acısını
alamaz hiçbirşey dertlerini
karşıda koyamaz hiçbir mahlukat onun karşısında
aslan gibi kükrer yeter artık dercesine
yağmurlarda yalnız yağar toprağa
sicim gibi işler sevdiğinin içine
çıkmamamak üzere saplanır onun yüreğine
yalanlarda biter anne
gerçekler hüküm sürer artık dünyada
yüzleri dilleri kalpleri kapkara insanlar
pişmanlık içinde af dilerler temiz gönüllerden
boyunları bükülmüştür artık
söyleyecek tek bir cümle bulamazlar
kendilerini temize çıkaramazlar savunamazlar yaptıklarından dolayı
duygularda ağlar acı acı
dökerler içinde sakladıları sırlarıyla birlikte
gün ışığına çıkarlar
hünkar etmek ister tüm aciz insanlara
duyurmak ister sunmak ister tüm beyaz elbiselerini
beni sevmesende olur anne
sadece oğul desen yeterdir benim için
gönlüne sapladığım hançerleri çıkarmak zordur biliyorum
kanar durmadan ben her karşına çıktığımda
