**yok yok olmamalı**

başlarken bitmeli;
akşam aydınlıkken gülmeli,
olmamalı ayrılıklar,
yazmamalı kara herfler ihanetleri,
ve hiç kırılmamalı camdan kalpleri..

bunun için başlamamalı,
seyretmeliyim seni tüm güzelliğinle uzaktan,
haykırmalıyım uzun uzun sevdamı kuytularımdan,
dokunduğum her yerde seni bulmalıyım,
kokladığım herşeyde seni...
ve yüzünü kazımalıyım boş bulduğum her köşeye; tüm güzelliğiyle.

işte bu yüzden başlamamalı,
korumalıyım ben bu yalansız, çıkarsız olan saflığı,
içimdeki sana düğümler atıp;saklamalıyım en derinime,
huzurunu,
bana verdiğin huzurumu yazmalıyım satırlarıma
kaderime;
senli rüyalarıma,
içimde açtığın sevdaya;
ve hiç bitmeyen dualarıma emanet etmeliyim seni...
arkama bakmadan,
geleceği düşünmeden,
adı sen koyulan her saniyemde paylaşmalıyım sevgini..
en güzel yeşillere boğup, en derin mavilerden çalmalıyım seni,
güneşim olduğundan beri
yenilmediki bu yürek hiç..
işte bu yüzden söylenmemeli.
vuslata rağmen bile ölene dek,
belki gidersin, belki bitersin ihtimaliyle
seni karşımda bulana dek susmalıyım..
lacivert gecelerimde parlayan yıldızım olduğunu bile saklamalıyım seher vakitlerinden,
olurda kıskanırlar diye seni benden.
cevabı sen olan sorulara dahi susmalıyım,
gerçekler bile alamasınlar diye elimden.

yalanda olsa şu koca dünya;
en güzel doğru sensin hayatımda.
ve bu yüzden tüm güzelliklerin harcandığı bu diyarlarda;
en değerli tahtımda hükümdar yapmalı,
ve her zerremde yeniden yaşamalıyım hayatı;
o içimdeki hükümdarla....