şizofren sayıklamalar

[Üyeler Mesaj Yazmandan Misafirlerde Kayıt Olmadan Link GöremezlerKayıt İçin Tıklayın ! ]

Yazacaksın, seneler geçecek gene de yazacaksın. Yaratacaksın problemleri. Doğan bu. Rahat; rahatsız ederken sorunlarda bulmaya alışmışsın mutluluğu. Mutluluk rahatsızlıkların. Sakin olmayacaksın hiçbir zaman. Sakin sularla çevrili, bir yaprağın oynamadığı adanda fırtınalar kopacak içinde ve dışarıdan sadece sakin su ve sabit yapraklar gözükecek. Ve yazacaksın. Kelimeler de yapraklar gibi sabit olacak kağıtta. Ama içinde onun da fırtınalar kopacak.

Elin titreyecek yazarken gene de yazacaksın. İçin dinene değin coşmuş olacak. Sen dinince cümleler coşmuş olacak. Kalemin olmayacak ya da sayfalar kalmayacak yazmak için o zaman sokaklara çıkıp bağıracaksın. Ne kadar çok bağırırsan o kadar kişi duyacak seni. Bu yüzden avazın çıkana kadar bağıracaksın. Sesinin artık çıkmayacağı ana kadar. Geçmişten kurtulana değin. Geçmişin uğruna şimdiki zamanını, gelecek zamanını feda edeceksin.

Dilek şart kipi de uzaklaşacak senden. Anını yakalayamayacaksın! Hiçbir zaman! Şimdi gözlerini kapatsan içinde bulunduğun sessizlikte kendi haykırışlarınla melodiyi bozmak yerine sessizliğin melodisini dinlesen. Organların sanki boşanmak üzereymiş gibi..

Yaşam senin gördüğünden ibarettir. Yaptıkların ise şartların getirisidir. Pişmanlık.... Nefret et bu kelimeden. Tek pişmanlığın geçmişinde pişmanlıkla harcadığın zaman olsun.

Umut. Umut. Somut. Soyutu unut. İstemiyorsan kaçabilirsin. Kabullenmek ya da intihar maharet değil. İntiharın başkalarından dolayı olmasın. Ve kendi intiharını kendin yaz, kendin oyna. Kimseyi karıştırma. Yazacaksın o zaman ama ellerin titremeye mahkum. Yoruldukça yazacaksın. Bazen bir deklarasyon. Bazen bir terapi. Bazen de işe yaramaz olacak yazmaların, boş sayfaya vurduğun kazmaların. Dikkat etmezsen kendine de vurursun. Başkalarına vuranlar hiç vurulmamışlar.

Gece hiç yaşanmamış gibi. Ama şunu unutma ki ben en çok seni sevdim. Ben en çok kendimi sevdim. Kendim de en çok beni. Sağol. Çok sağol. Her zaman seni göremiyorum. Biliyor musun ikimize ne isim takmışlar& Şizofren diyorlar bize, teke indirgeyerek, bu uzun gömleği bize yakıştığından giydirmemişler bir de..

Teslim oldum. Esaretin en ağırını yaşarken gülümsedim. Teslimiyet esaretin ağırlığını siliyordu çünkü. Gözlerinin en sarsıcı noktasındaydı teslimiyetim. kalın parmaklıklar örmek istedim üzerime. Prangalar vurulsun istedim. çünkü gözlerinde esir olmak yaşamımdı benim. Ve ben sende,gözbebeğinde hapsoloşumu izlemek istiyordum. Resminde avunmak ve dalmak gözlerine. Gerçek bakışlarına hedef olmak ve bakmak, korkaklığımı deşifre ederdi. Evet sevdam ben senin gözlerine sadece resimlerde hapsolmaya alıştırdım kendimi. Ötesi bir düştü benim için. Ve gerçekleşmesini istediğim bir düşün içinde ben sana bakabiliyordum ancak. Düşümün gerçekleşmesi mutluluğum ama mutluluğum ise heyecandan ölüşüm olurdu benim. Bütün yaşamamı bu heyecan için adamak en gerçek olanıydı sevdam. ben senin gözlerinde ölmek için yaşıyorum. Gözlerinde ölüşüm yaşamamın taçlanışı olacaktır sevdam.

Susuyorum. Bu sefer haykıran bir suskunluk değil bu. İçine suskunluğu ekmiş bir suskunluk. Sensizlik vuruyor beynime ve bana kimse seni getiremiyor aşkım. :52: