Yeni anne olmuş mutlu kadın " Bebeğimi görebilir miyim?" diye sordu.
Küçük kundak kucağına verilince, minik yüzü görmek için kumaş katlarını araladı ve gördüğü şey karşısında soluğu kesildi. Doktor, annenin yüreğindeki acıyı görmemek için başını başka tarafa çevirdi. Bebeğin kulakları yoktu.
Zaman içinde küçük erkek çocuğun duyma yetisinin tamamen yerinde olduğu ortaya çıktı, yalnız görünüşü kusurluydu. Çocuk bir gün okuldan eve koşarak geldi ve annesinin kucağına kapanıp gözyaşları içinde :
- " Çocuklar benimle alay ediyorlar" dedi. " Benim hilkat garibesi olduğumu söylüyorlar. Bir daha okula gitmek istemiyorum!"
Çocuğun babası, aile doktoruna, temin edilebilirse oğluna bir çift kulak takıp takamayacağını sordu. Doktor bunu yapabileceğini söyledi, ama önce bir verici bulmak gerekiyordu.
Çocuğa uyan bir çift kulak bulunana kadar iki yıl geçti.
Yapılan ameliyat başarılı oldu ve ortaya yeni bir insan çıktı. Çocuğun becerileri giderek arttı; lise ve üniversite yaşamı bir dizi zafer oldu. Üniversite bittikten sonra evlenen genç adam diplomat olarak çalışmaya başladı.
Babasına vericinin kim olduğunu söylemesi için sürekli ısrar etmesine karşın babası bu sırrı kendisinden hep sakladı. Yıllar boyunca bunu hiç öğrenemedi, ta ki genç bir adamın yaşayabileceği o en karanlık gün gelip çatana kadar. Babasıyla birlikte annesinin tabutunun başında duruyorlardı. Genç adam eğilip annesinin alnını öptü, onu ne kadar sevdiğini son kez fısıldadı. Sonra babası yavaş ve yumuşak hareketlerle elini uzattı ve kadının kızıl kahverengi gür saçlarını kaldırıp oğluna gösterdi.
- " Annen hiçbir zaman saçını kestirmek zorunda kalmadığı için çok mutlu oldu" diye fısıldadı babası, " ve hiç kimse annenin daha az güzel olduğunu düşünmedi değil mi?"
Yanaklarından yaşlar süzülürken, özel sırlarını saklamak için tabutun kapağını kapattılar.
alıntıdır...
