çünkü ben;üçüncü tekil şahısım yüreğinde...

...ve gidişinden arda kalan gözyaşları..


Kalemim "Artık yaz'ma o'na" diye haykırıyo adeta.... Tam artık sana yazmıyacağım diyorum.. Aklımda tasarlıyorum yazacaklarımı. Tam yazmaya başlıyorumki, gene 'sen' dökülüyosun kalemime.. Kalemimden kağıdıma.. Ve Ardından arta kalan gözyaşlarım...

Saçmalıyorum gene işte.. Yazacak birşeyim kalmadı sana dair.. Tükettin tüm cümleleri..
Ben gözyaşlarımla yazdım seni.. Sakladım yüreğimi.. Dökülüpte, yarmasın diye sevgimi ..

..ve bitişler.. gidiş ve bitişler .. her gidenin ardından ağlamalar, hüzünler .. sebepsiz yere haykırışlar .. ve biten umutlar..


Ağlamam sana değil, sessizliğime..
Her gidişinden arta kalan sessizliğime .. Suskunum sebepsiz yere..
Sonsuzluğuma son notum bu belkide ..

Sen benim Birinci TekiL Şahsı'm oldun hep.. Ben=Sen. ne farkeder.. Ha Ben, ha Sen. Ha Sen, ha Ben. Ama senin için Ben, asla Sen olamadım..
Yandığımı hissediyorum.. Yokluğun yakıcı..
Ben ağlarken yokluğunda, sen yüreğime damlalar düşürmeye devam ediyorsun..

Düşürdün kalbimi elinden. Yüreğim yokluğunda yerlerde pusu kurmuş seni özlüyor... Seni arıyor köşe bucak.. Harf harf, kelime kelime yokluğunun adını koymaya çalışıyor&

Tüm tümcelerimde soru işareti bıraktı yalnızlığın ..

..ve bitişler.. gidiş ve bitişler .. her gidenin ardından ağlamalar, hüzünler .. sebepsiz yere haykırışlar .. ve biten umutlar..

Kayıp giden mutluluğumda "sen" vardın sadece.. Senin için ise sadece gözyaşlarım&

Kağıdım ıslak, yüreğim buruk.. Çıktığım bu yolda seni arıyorum.. Nerden başladıysam, ordan bitirmeye kararlıydım
Geriye; gidişinden arta kalan yaşlar&

Aslında sen hiç yoktun
Sevgim çizdi yüzünün güzelliğini
Tutkularım şekillendirdi bedenini
Özlemlerimdi mütevazi yapan seni
Önce var et,sonra ona tutkun
Zavallı yüreğimi derde soktun
Ama aslında sen hiç yoktun .......

Ben zaten yoktum sende.. Tanımadın ! Bilmedin ! Sevmedin ! Ve en önemlisi beni hiç Hissetmedin !

Kaybolup giderken yalnızlığında, sen beni hiç tanımadın.. Oysa ki bütün çabalarım "sen"din. . ANLAMADIN! !

Çünkü ben; Üçüncü TekiL ŞahıSım Yüreğinde ....

Üşüyorum. Çatısı bitmemiş evimde ıslanıyorum. Rüzgar vuruyor camları kırık pervazlara. Rüzgar hiç bu kadar sert olmamıştı. Özlüyorum.
Sen uzaklığın kadar yakınsın bana. Bekliyorum. Sen uzaklaştıkça bana, dokunuyorum. Görmedim daha önce kimsesizliğin bu yüzünü. Örtüyorum, hasret kalmış sevgine ellerimle bedenimi.
Üşüyorum. Yağmur damlaları değdikçe tenime irkiliyorum. Her dokunuş bir yük gibi. Eziliyorum.
Yalnızlığımı hissettiren herşeyi kovuyorum. Bir kez daha yalnız kalıyorum. Seni istiyorum.
Kimsesizlik hiç bu kadar acı gelmemişti daha önce. Korkuyorum: rüzgarın her çıkardığı sesten, her değen yağmur damlasından tenime, her çıtırtısından çatısı bitmemiş yaşlı evimin...
Bu güne kadar ki tüm anlamlarımı yitiriyorum. Bir şeyler anladığını anlamak böyle birşey. Hiçbir şey gibi. Terk edilmiş. En iyisi sen anlama.
Seni her andığımda/hatırladığımda bir kez daha uzaklaşıyorsun benden. Sanki hiç olmamışsın gibi... Ama varlığın acı veriyor.
Bekliyorum. Beklediğimi bulduğumda değil yaşadığım. Bulduğumu bildiğimde... Seni hep bekledim. Bulamadım. Aramadım hiç! Bilinmezliğin artmasından, seni bulup senden nefret etmekten korktum. Bir de o uzaklığındaki yakınlığın gitmesinden.
Ben hiç senin olmadım. Sen hep benimdin. Hiç dokunamadığım, görmediğim, bilmediğim. Her soğuk zamanlarda hissettiğim sıcaklıktın sen benim. Bitmedin.
Beni terk ettiğini bildiğim, burada ölürken bile aklıma gelen sen... Bir kez daha geliyorsun aklıma. Sadece bir defa sarılıp, sıcaklığını hissetmek tenimde, varolşunu ispatlamak benime... "Anne" demek ilk ve son kez olarak, ömrüm boyunca beklediğim tek kadına.
Ağlıyorum. Öldüm mü, bilmiyorum.

Yüregine sagLık Cok DuygusaL :47:

Sen de yeryüzüdür gökte bulan
Ey Suların sonsuzluğu
Bakışlarım demir atsın gözlerinin limanına
Fırtınalara yorgun yüreğim ; Sana
Bütün Sabahlarım sesinde ağarsin
Keder tırmanmasın yüzüme bir daha;Sarmaşık gibi;
Öpüşlerin damlasın çöl dudaklarıma
Biliyorum; Yüreğim durgun sudur; dindiğim
Korku kıyılarımı sildiğim
Sana geldim
Sustum ve yumdum
İki damla ateş düşürdün gözlerime
Al uslandır korsan bedenimi
Gece kanat çırpsın parmaklarımda
Birbirimizden kaçıracak yerimiz kalmasın
Birleşsin yağmur soylu ellerimiz
Bırak öpüşlerim ağzını kapatsın
Uzun uzadıya susarak kalalım birbirimizde
Sabaha söyleceyek Söz bırakmayalım
Köpekler gibi havlayan acılarımız sussun
Sevda çözmesin kendini bizden
Sularca gülüşelim
Yüreğim alıkoysun gitmelerimi
Sona geldim Sana !!

Gözlerim gözlerinin üzerinde, ne varsa geçmişe dair hepsini atmışım.
Bir seni almışım yanıma, bir de sevdamı.
Gerçek nedir, ya hayal, unutmuşum hepsini
Bir sana sarılıyorum, bir de yüreğimdeki sevdaya.
Bir de yıldızlar örtüyor üzerimizi.
Her biri aşk dolu yıldızlar
Teninden yayılan sıcaklık deliyor gecenin karanlığını
En gerçek şey, tek gerçek şey sensin şimdi
Senden öncesi yoktu sanki, sonrası da olmasın.
Tenlerimiz bu ateşi beslerken ruhlarımız da birleşsin.
Bir olalım, tek olalım, biz olalım, varsın kimse bilmesin.İlan etmeye gerek var mı bu coşkuyu ille birileri bilmeli mi yüreğimizdeki uçarı kuşları.
Sevmek yetmesin bize, birleşsin dudaklarımız ve hiçbir söz o anı anlatmaya yetmesin.
Sadece kendi isteğimiz için, içimizden geldiği Yaşayalım süsleyelim anlatması mümkün olmayan bu sevdamızı.
İki kalbin arasına özlem girmesin.
Yalnız günlere, yalnız geceler inat, özlemek kelimesini çıkaralım aşkımızın sözlüğünden.
Özlem aşkın parçasıdır bilirim, aşık olmayan özlemeyi de bilmez bilirim ama, varsın bu sefer de böyle olsun ne dersin.
Özlemi kilitleyip bir sandığa, anahtarını atıverelim denize ne dersin.
Yorgun düşünceye dek sevelim birbirimizi
Birbirimizi görmeyi engelleyecek diye uyumayalım geceleri
Her zaman sanki ilk görüşüyor gibi heyecanla, son kez görüşüyor gibi bırakmamacasına sarılalım birbirimize
Komik şeyler söyleyelim, gülelim
"Ya biterse bu güzel şey" diyelim, üzülelim.
Unutalım zamanı, o anın içinde durup kalalım.
Yaşayalım sevgilim, yaşalım.
Kendimiz için, aşkımız için yaşayalım
Bize dayatılan senaryoların değil, sevdamızın oyuncuları olalım.
Her zaman aynı parıltıyla baksın gözlerimiz birbirimize
Seninle olmak yaşamın bana verdiği en büyük mucizelerden biri.
Mucizelere inanmayan ben, şimdi bu mucizeyle yaşamaya alıştım.
Bir kez kondu yüreğim yüreğine.
Anla beni ve tut elimi
Yürüyelim birlikte bu sevdanın yolunda.
Bu aşk bize çok yakışıyor sevgilim.
Yakışanı üzerinden çıkarma

[BLINK]Yüregim..Seni Seviyorum...[/BLINK]

Bu Konu Alıntı ama..Edit BySONnefes :)

Hey masaLLah.. cosmush valla yazarı kim bunun ? :26:

Ben iki kişilik yaşıyorum, sen bilmiyorsun...
İki kişilik uyuyorum, iki kişilik uyanıyorum... İki kişilik hazırlıyorum kahvaltıyı...
Gözlerimi kapatıp, ellerimi yüzünde gezdirmek, önce ellerime ezberletmek seni...
Seninle seyretmek yıldızları...
Seninle aramak düşlerimdeki o uzak, keşfedilmemiş yeri...
Pembe mercan kayalıklarını,kırmızı balıkları, sarı yosunların sardığı cam şeffaflığındaki deniz taşlarını, denizkızlarını...
Bir ucu bendeki gökkuşağının, diğer ucundaki o hazineyi...
Yüreğinde bir avuç toprak bulabilmek oralardan... Mucizelerinle silerken belleğimden korkularımı, yepyeni düşler kurmak seninle... Seninle yıkmak bütün duvarları...
Seninle açmak buz gibi demir kapıları... Güçsüz, savunmasız ve alabildiğince çocuk olmak seninle...
Sen konuşurken dinlemek saatlerce ve öpücükten virgüller kondurmak, yarım nefeslik duraklar vermek kelimelerinin arasına...
Derin uykulardayken seyretmek seni ve yüzünde gördüğüm o çocuk masumuyetine yüzümü sürmek... Seninle beklemek göçmen kuşları...
Geldiklerinde seninle sevinmek ve seninle hüzünlenmek giderlerken...
Seninle kaybolmak bilmediğimiz bir şehirde...
Güzel bir kış şarkısını yeniden söylemek seninle...
Bütün tik-tak lardan uzak, dünya zamanının çok ötesinde bilinmeyen zamanları keşfetmek seninle...
Vücut dilinin kurduğu her cümlenin tek öznesi ve sebebi olmak...
Hayatın an lardan ibaret olduğunu unutmadan....
Ben iki kişilik yaşıyorum, sen bilmiyorsun...

Ben Seni Yaşıyorum...Yanlız Seni...